Σερφάρετε "ανώνυμα", κάνει καλό στην υγεία...

Δεν θα κουράσω,

απλά, μιάς και γίνεται πολύ λόγος αυτές τις μέρες στα κανάλια για IP διευθύνσεις, user tracking, router log files, κτλ, θα ήθελα να θυμίσω σε όλους τους άσχετους internetοχαφιέδες, τηλεεισαγγελείς, ειδικούς της Πληροφορικής (αρχίδια μύδια), χάκερς με κρυμμένα πρόσωπα, Πανεπιστημιακούς Καθηγηταράδες και λοιπούς τεχνολογικά αγράμματους, ότι το θέμα του εντοπισμού της IP διεύθυνσης έχει λυθεί εδώ και καιρό - προς όφελος των χρηστών φυσικά. Να 'ναι καλά ο Open source κώδικας του Tor και ο Mozilla Firefox.


Δυό βήματα και ξενοιάσατε:

1. Σταματήστε να χρησιμοποιείτε τον Internet Explorer. Κατεβάστε τον Mozilla Firefox
   
2. Κατεβάστε και εγκαταστήστε το Tor (Αυτό θα κάνει τη δουλειά...)
   

Καλό σερφάρισμα. Και αφήστε τους εισαγγελείς να ψάχνουν τις 200+ διαφορετικές σας διευθύνσεις στο Σουδάν και στη Σομαλία.


Με εκτίμηση,

o τραγωδός σας

Η επιστροφή

Σορι Χυρονα που σαι καβαλισα
και που το πιμα σου χαλαλισα
μα αίχο πραματτα να πο
μι μαι νωμηζοις πωταπω

Μετά από ένα διάστημα αυτοκάθαρσης, αυτοσυγκρότησης και αυτούσιας αυτανάφλεξης επιστρέφω στο προσκήνιο των εξελίξεων και δηλώνω παρών, όπως έκανε κάποτε ο τέως.

Όλο αυτό τον καιρό ο 'ρόλος' μου είχε περιοριστεί πρωτίστως στο να διαβάζω τα άρτια συγγραφικά κυήματα, καθώς, βέβαια, και τις αβασάνιστες μαλακίες των εκθεμάτων του ΑΙ. Δευτερευόντως, έβαζα κανά βιντεάκι, κανά τραγουδάκι, καμιά φώτο, κτλ. Αυτό, όμως, που έδωσε το φιλί ζωής στην παρεγκεφαλίδα μου ήταν η δυνατότητα να διαγράφω κακόβουλα σχόλια... Ξέρετε, αυτά για τον έτσι που είναι κωλομπαράς, τον τάδε που παίρνει πίπες και το δήνα που είναι βρωμοχοντροκαβλιάρης. Και τα άλλα τα 'ενημερωτικά' που μας 'ανοίγουν τα μάτια'.

Όλα αυτά τα σχόλια, πέρα από το ότι ήταν ξένα στην αισθητική μου (και στην αισθητική των υπολοίπων, θέλω να ελπίζω), εξυπηρετούν, ενδεχομένως, σκοπούς και καταστάσεις που μπορούν ακόμα και να δημιουργήσουν προβλήματα σε κάποιους από εμάς (ιφ γιου νόου γουατ αϊ μιην). Εκτιμώ ότι προέρχονται από δειλούς βλάκες, εμετικός συνδυασμός. Προφανώς, για κανένα τέτοιο τομάρι -πόσο μάλλον για web-δειλόβλακα- δεν αξίζει να ρισκάρεις το οτιδήποτε. Για αυτό το λόγο, και αφού επικοινώνησα με κάτι πνευματικούς που έχω πρόχειρους για κάθε ενδεχόμενο, εισηγήθηκα στον εαυτό μου το μετριασμό σχολίων, πρόταση που έγινε ομόφωνα δεκτή.

Άστους να κουρεύονται.

Εφχαριστο το Κοζμο+μια 11αδα για το ντερμπη

Nοιωθω την αναγκη να εφχαριστισω το κοζμο που με ψηφισαι και πλεον η Μακεδονια (το κρατος όχι η περιοχη) θα λεγετε Μακεδονια-Σουζι του Χοιρονος και της Σολαρις. θα.Θα το κανο με ένα πιμα.

Το πιμα.

μεσα στο μιαλο μου….αερας
που στροβιλιζετε και περνει μαζι του τις σκεψεις μου
μεσα στο δωματιο μου..αερας
που στοβιλιζετε και περνει μαζι του τα σεντονια μου
νιωθω παγομενο το σωμα
νιωθω παγομενο και το μιαλο
και αν για το σωμα κληνω τα παραθιρα κε όλα καλα
για το μιαλο κλινω τα αφτια μου.
στις ζιτοκραβγες του πλιθους
γιατι δε θελη και πολι ενας ανθροπος
που δινη το ονομα του σε ένα κρατος
να παγοση το μιαλο του για παντα.

πι.ες
Νικο Κωστενογλου μιας κε ησε θρυσκος και αν διαβαζης αυτό το μπλογκ η 11αδα αυτή που θα σου δοσω εινε ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ!!! (μου την εστηλε ιμειλ χθες). να τη τηρησης εβλαβικα!!
GK..Μορετο(αναγκαστικα!)
DR.Πλιατσικας
DL.Αρουμπαμπαρενα
DC.Παπασταθοπουλος
DC.βΔελας.(αναγκαστικα!)
DM.Ζηκος Ακις.
DM.Ντανιελ ΤΟΖΕΡ!( Το μαγιαρικο βιολι)
MR.Καλον (O μαβρος που πιραμε τορα)
ML.Σεζαρ!
FC.Λυμπε (εχη αχτι το βαζελο θα βαλη γκολ!)
FC.ισμαεεεεελ Μπλανκο!!!!
Mην απορης που δε πεζη ο Ριμπο! μου ηπε ο θεος να μη τον βαλης!

Αφιερωμένο σε όσους γεννήθηκαν πριν το 1985

Το παρακάτω κείμενο κυκλοφορεί με e-mail:

H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.

Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες. Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μας βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους». Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.

Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.

Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα. μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!

Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;

Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι. Τι φρίκη!

Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P

Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε. Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα σημερινά παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα.

Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς». συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί.

…copy από indymedia.

Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Διαδικτύου

Η διακήρυξη της ανεξαρτησίας του διαδικτύου είναι το κείμενο που επηρέασε την ιντερνετική κοινότητα όσο κανένα άλλο. Μολονότι γραμμένη το 1996, μια εποχή που το διαδίκτυο ήταν ακόμη στα πρώτα βήματά του, οι αρχές και οι στόχοι που ευαγγελίζεται είναι σήμερα πιο επίκαιροι παρά ποτέ. Κάθε λογής εξουσίες, κρατικές ή ιδιωτικές, επιχειρούν όλο και περισσότερο να χαλιναγωγήσουν τις ηλεκτρονικές μας επικοινωνίες και να αλλάξουν τον κατεξοχήν ελευθεριακό χαρακτήρα του κυβερνοχώρου σε ένα απόλυτα ελεγχόμενο περιβάλλον. Ο αντίρροπος αγώνας σε αυτές και η δόμηση μιας δίκαιης και ελεύθερης κοινωνίας της πληροφορίας δεν είναι υπόθεση μιας εκλεκτής κάστας τεχνολόγων. Είναι υπόθεση όλων μας.

Ακολουθεί μετάφραση της διακήρυξης :

H Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Διαδικτύου

του John Perry Barlow

Κυβερνήσεις του Βιομηχανικού Κόσμου, κουρασμένοι γίγαντες της σάρκας και του ατσαλιού, έρχομαι από τον κυβερνοχώρο, το καινούργιο σπίτι του πνεύματος. Εκ μέρους του μέλλοντος, ζητώ από εσάς που ανήκετε στο παρελθόν να μας αφήσετε ήσυχους. Δεν είστε ευπρόσδεκτοι ανάμεσά μας. Δεν έχετε καμμία εξουσία εκεί που μαζευόμαστε.

Δεν έχουμε καμμία εκλεγμένη κυβέρνηση, ούτε πρόκειται να έχουμε ποτέ, γι’ αυτό απευθύνομαι σε σας με μόνη τη δικαιοδοσία, με την οποία μιλά πάντα η ελευθερία. Κηρύσσω λοιπόν ότι ο παγκόσμιος κοινωνικός χώρος που δομούμε είναι από φυσικού του ανεξάρτητος από τις τυρρανίες που επιδιώκετε να μας επιβάλλετε. Δε έχετε κανένα ηθικό δικαίωμα να μας κυβερνάτε, ούτε κατέχετε κάποιες μεθόδους επιβολής, για τις οποίες έχουμε βάσιμους λόγους να φοβόμαστε.

Οι κυβερνήσεις αντλούν τις νόμιμες εξουσίες τους από την αποδοχή των κυβερνωμένων. Ποτέ δε ζητήσατε, ούτε ποτέ πήρατε τη δική μας. Δε σας καλέσαμε. Δε μας γνωρίζετε, ούτε γνωρίζετε για τον κόσμο μας. Ο κυβερνοχώρος δε χωρά μέσα στα σύνορά σας. Να μην πιστεύετε ότι μπορείτε να τον δομήσετε σα να είναι δημόσιο έργο. Δε μπορείτε. Εναπόκειται στη φυσική εξέλιξη και αναπτύσσεται μέσα από τις συλλογικές μας δράσεις.

Δεν πήρατε μέρος στον δικό μας μεγάλο και διαρκώς κλιμακούμενο διάλογο, ούτε δημιουργήσατε τον πνευματικό πλούτο που υπάρχει στις «αγορές» μας. Αγνοείτε την κουλτούρα, τα ήθη ή τους κώδικές μας που ήδη παρέχουν στην κοινωνία μας περισσότερη τάξη από όση ποτέ θα μπορούσαν να επιβάλλουν οι βίαιοι νόμοι σας.

Ισχυρίζεστε ότι υπάρχουν προβλήματα ανάμεσά μας που χρειάζονται την επέμβασή σας, για να λυθούν. Χρησιμοποιείτε αυτό τον ισχυρισμό ως δικαιολογία, ώστε να εισβάλετε στους κόσμους μας. Πολλά από αυτά τα προβλήματα δεν υπάρχουν. Όπου υπάρχουν αληθινές εντάσεις, όπου υπάρχουν προβλήματα, θα τα προσδιορίσουμε και θα τα λύσουμε με τον τρόπο μας. Δημιουργούμε το δικό μας Κοινωνικό Συμβόλαιο. Αυτό το καινούργιο σύστημα διακυβέρνησης θα χτιστεί σύμφωνα με τις συνθήκες του δικού μας κόσμου, όχι του δικού σας. Ο κόσμος είναι διαφορετικός.

Ο κυβερνοχώρος αποτελείται από συμβάσεις, σχέσεις και πνευματική δημιουργία, που σαρώνουν σα κύμα τους ιστούς της επικοινωνίας μας. Ο δικός μας κόσμος είναι ένας κόσμος που βρίσκεται παντού και πουθενά, αλλά πάντως δε βρίσκεται εκεί όπου κατοικούν τα σώματά μας.

Χτίζουμε ένα κόσμο όπου όλοι μπορούν να συμμετέχουν χωρίς προνόμια ή περιορισμούς που να απορρέουν από τη φυλή, την οικονομική ισχύ, στρατιωτική δύναμη ή τόπο γέννησής τους.

Οι νομικές σας έννοιες σχετικές με την ιδιοκτησία, την έκφραση, την ταυτότητα, την κινητικότητα και τον περιβάλλοντα κόσμο δεν έχουν εφαρμογή στο δικό μας κόσμο. Είναι όλες βασισμένες στην ύπαρξη της ύλης και εδώ δεν υπάρχει ύλη.

Οι υπάρξεις μας δεν έχουν φυσική υπόσταση, γι’ αυτό, αντίθετα με εσάς, δεν μπορούμε να αποκτήσουμε τάξη μέσω της βίας. Πιστεύουμε ότι το σύστημα διακυβέρνησής μας θα προκύψει από την ηθική, την αμοιβαία αλληλοκατανόηση και την επιδίωξη του κοινού καλού. Οι υπάρξεις μας μπορεί να πραγματώνονται ταυτόχρονα σε πολλούς από τους χώρους, στους οποίους ασκείτε δικαιοδοσία. Ο μόνος νόμος που αναγνωρίζουν όλες οι επιμέρους κοινότητές μας είναι ο χρυσός κανόνας. Πιστεύουμε ότι θα μπορέσουμε να συγκεκριμενοποιήσουμε λύσεις στα προβλήματά μας σε αυτή τη βάση. Δεν μπορούμε όμως να δεχτούμε τις λύσεις που προσπαθείτε να μας επιβάλλετε.

Στις ΗΠΑ σήμερα ψηφίσατε ένα νομοθέτημα, το Νόμο Περί Αναμόρφωσης των Τηλεπικοινωνιών, ο οποίος αντίκειται στο ίδιο το Σύνταγμά μας και προσβάλλει τα όνειρα του Jefferson, του Washington, του Mill, του Madison, του DeToqueville και του Brandeis. Αυτά τα όνειρα πρέπει τώρα να ξαναγεννηθούν ανάμεσά μας.

Είστε φοβισμένοι από τα ίδια σας τα παιδιά, επειδή αυτά είναι ιθαγενείς σε έναν κόσμο, στον οποίο εσείς θα είστε πάντα μετανάστες.
Επειδή τα φοβάστε, εμπιστεύεστε στις κυβερνητικές γραφειοκρατίες τις γονικές υποχρεώσεις, που είστε τόσο δειλοί να αντιμετωπίσετε εσείς οι ίδιοι. Στον κόσμο μας, όλα τα συναισθήματα και οι εκφράσεις της ανθρωπότητας, από τα πιο ποταπά μέχρι τα πιο αγγελικά, είναι μέρη ενός αδιάσπαστου όλου, του παγκοσμίου ηλεκτρονικού διαλόγου. Δε μπορούμε να διαχωρίσουμε τον άνεμο που πνίγει από τον άνεμο που απογειώνει.

Στην Κίνα, τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Ρωσία, τη Σιγκαμπούρη, την Ιταλία και τις ΗΠΑ, προσπαθείτε να σταματήσετε τον ιό της ελευθερίας με το να φτιάχνετε αστυνομίες στα σύνορα του κυβερνοχώρου. Αυτές μπορεί να κρατούν μακριά την επιδημία για κάποιο χρόνο αλλά θα αποτύχουν σε ένα κόσμο που σύντομα θα κυριευθεί από τα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας.

Οι όλο και πιο απολιθωμένες βιομηχανίες πληροφορικής σας θα προσπαθούν να επιτείνουν την επιβίωσή τους με το να προτείνουν νόμους στις ΗΠΑ και αλλού, με τους οποίους θα ισχυρίζονται ότι έχουν έχουν παγμόσμια δικαιώματα ιδιοκτησίας στην ίδια την ανθρώπινη έκφραση. Οι νόμοι αυτοί θα κηρύττουν ότι οι ιδέες δεν είναι τίποτα άλλο από άλλο ένα βιομηχανικό προϊόν, ίδιας φύσης με το ακατέργαστο σίδερο. Στον κόσμο μας, ο,τιδήποτε παράγει ο ανθρώπινος νους, μπορεί να αναπαραχθεί και να μοιραστεί απεριόριστα και με μηδενικό κόστος. Η παγκόσμια διακίνηση σκέψης δε χρειάζεται πλέον τις βιομηχανίες σας, για να ευδοκιμήσει.

Αυτά τα αυξανώμενα εχθρικά και αποικιοκρατικά μέτρα μας τοποθετούν στην ίδια θέση με παρελθόντες εραστές της ελευθερίας και της αυτονομίας, που έπρεπε να απορρίψουν την κυριαρχία μακρινών, ανίδεων εξουσιών. Οφείλουμε να κάνουμε τους εικονικούς εαυτούς μας να αναπτύξουν ανοσία στην εξουσίασή σας, ακόμη και αν οι φυσικές μας υπάρξεις συνεχίζουν να υποκύπτουν στο νόμο σας. Θα απλωθούμε σε όλο τον πλανήτη έτσι ώστε κανείς να μην μπορεί να συλλάβει τις σκέψεις μας.

Θα δομήσουμε έναν πολιτισμό του νου στον κυβερνοχώρο. Ας είναι πιο ανθρώπινος και δίκαιος από τον κόσμο που έχουν μέχρι τώρα φτιάξει οι κυβερνήσεις σας.

Νταβός, Ελβετία

Φεβρουάριος 8, 1996

Μετακομίζω γιατί χωρίζω (;)

"...το καλύτερο μπεγλέρι είναι τα κλειδιά στο χέρι..."
Αν είσαστε για να το κλείνετε,
είμαστε για να την κάνουμε(καλύτερα να φεύγεις πρώτος...) .
Πρός διαχείριση πολυκατοικίας:
περιμένουμε την έξωση.(Ελπίζουμε να μας ειδοποιήσετε εγκαίρως- έχουμε να κάνουμε και μετακόμιση...)

solaris + fysalida

Υ.Γ. sorry tex για το καπέλωμα.

Στο ρυθμό της Blog...όσφαιρας

Νά 'μαι κι εγώ. Επιτέλους ανάρρωσα μερικώς, αν και μού 'χει μείνει κουσούρι. Τόσες ημέρες στο σπίτι χάζευα τηλεόραση και δεν ήξερα αν έπρεπε να κλάψω ή να γελάσω. Θα γράψω εν συντομία, διότι βρίσκομαι στο γραφείο και μπορεί η διεύθυνση της εταιρίας να αποφανθεί στην αρμόδια αμερικάνικη υπηρεσία παρακολούθησης του διαδικτύου και να βρεθώ στο δρόμο σε χρόνο dt.

Από μικρός άκουγα το εξής: Αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης. Όταν πρόκειται να γίνει κάτι σημαντικό στην πολιτική αρένα, λες και από θαύμα (που μόνο τέτοιο δεν είναι) γίνεται κάτι εντός των συνόρων και λειτουργεί ως αντιπερασπισμός. Βλέπε δραστηριότητες της "17 Νοέμβρη" στο παρελθόν (κοντά χρονικά σε μεγάλες εθνικές αποφάσεις ή περίφημα νομοσχέδια), μέχρι πιο πρόσφατα τις πολλές κόντρες των δημοσιογράφων (Θέμος-Μάκης & blog obsession).

Μου προκαλεί αηδία η προθυμία όλων των "Μεγάλων" δημοσιογράφων (και λέω μεγάλων όχι διότι είναι ή δεν είναι, αλλά επειδή προβάλλονται καλύτερα και περισσότερο), Χ"νικολάου, Πρετεντέρης, Ευαγγελάτος, κλπ. καθώς και των πολιτικών που συμμετέχουν στα "παράθυρά τους" να συζητούν, λογοκρίνουν, σχολιάζουν, καταδικάζουν... ως δικαστήριο του λαού, όλα τα παραπάνω.
Είναι πιο σημαντική, και πιο ουσιαστική η εξέταση στα παράθυρα παρά αυτή της αρμόδιας αρχής... Τι να πώ! Θα μπορούσα να βλέπω το Ράμπο 4, την πιο πρόσφατη splater δημιουργία, και να βγάλω τα ίδια συμπεράσματα.

Παράλληλα διακυβεύεται η εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας - Μακεδονίας, κι αν όχι αυτή ο ρόλος της Ελλάδας στα Βαλκάνια, οι συντάξεις μας, οι χαμηλοί μισθοί, η Ολυμπιακή Αεροπορία, η φοροδιαφυγή, η άνοδος του πληθωρισμού, οι ιδιωτικοποιήσεις των ΔΕΚΟ, και άλλα πολλά ασήμαντα πράγματα...

Τελικά το αποκορύφωμα του Σαββατοκύριακου ήταν το δικαίωμα αρνησικυρίας του γάτου μου. Όποτε πήγαινα στο "μέρος", μού 'παιρνε τη θέση στον καναπέ. Όχι αφέντη, δε θα κάτσεις όπου θέλεις... ο γάτος αποφασίζει. Τέλικα είναι ο μόνος που μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα αυτό...

Υ.Γ. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ πήραν κάτι και οι αδερφοί Κοέν. Καιρός ήταν. Άντε να δούμε και την ταινία τώρα.

Αβασάνιστες διαστάσεις...

(είναι συμπληρωματικές στις διαστάσεις του mezcal – είμαι μηδενιστής και περιμένω κατανόηση)

Eμετός μετά από μανιασμένο ξενύχτι χορού και ξυδιών/ «Αδιέξοδη» κουβέντα με τον κολλητό σου, αργά το βράδυ καθημερινής / Να χέζει η γάτα σου  (και τα μικρά) στο σπίτι / Να ανηφορίζεις το Κηφισό με 30 km/ώρα (κόλλησες στη λαχαναγορά του Ρέντη)/ Να περπατάς με το κεφάλι κάτω, για να μη πατήσεις σκατά (της γάτας) / Να περπατάς με το κεφάλι κάτω, γενικότερα / Ζεστή μπύρα (5 ευρώ) σε νησί, μετά από μια ολόκληρη μέρα ήλιου και άμμου / Καβγάς μέχρι μπουκέτων με τους μεθυσμένους κολλητούς / Η αίσθηση ότι δε σε καταλαβαίνουν ότι και να τους πεις / Το αταίριαστο του μυαλού σου με το μυαλό του άλλου / Αγουροξυπνημένα νεύρα σχετικά με το ότι (και) χθες βράδυ δεν έγινε τίποτα /Να κλειδωθείς στην ταράτσα Δεκέμβρη (αλήθεια, αυτό τοχω πάθει/ Η πρώτη βουτιά στη θάλασσα μετά από ένα ζόρικο χειμώνα και το κεφάλι σου βρίσκει κάτω (πάλι καλά έχει άμμο)/ Η πρώτη (και τελευταία) γουλιά tequila μετά από μια ζόρικη κουβέντα αφού το μπουκάλι μόλις τέλειωσε (πολλές ζόρικες κουβέντες) / Η αναγγελία ενός πάρτυ (πάλι οι ίδιοι κι οι ίδιοι) / Απογευματινό φούσκωμα μετά από κρασιά και κοψίδια (πιάσε λίγο τα Maalox) / Το μεθυσμένο ροχαλητό της κοπέλας σου όταν την πέφτετε για ύπνο (τεκίλες, κρασιά, κοψίδια, τι περιμένεις δηλαδή την Εμανουέλ Μπεάρ στον εραστή της κομμώτριας;) / Παραβιάζεις stop στην πόλη, ακουσμένος από μπάφους (η μαλακία είναι ότι τράκαρες με συνταξιούχο μπάτσο / Να ξέρεις ότι η αυριανή μέρα θα είναι όπως σήμερα (δηλαδή σκατά) / Να τρώγεσαι με την κοπέλα σου στο κρεβάτι / Να κοιμάσαι αγχωμένος και να ξυπνάς ακόμα πιο αγχωμένος / Ποτά μπόμπες (όσα περισσότερα γίνεται) σε άθλια μπαράκια / Να οδηγάς το αυτοκίνητό σου μες στη ντάλα σε επαρχία και στο ράδιο να πιάνεις μόνο σκυλάδικα / Συνάντηση με τους κολλητούς σου, στο αγαπημένο σας στέκι (ήρθε μόνο ένας, οι άλλοι έχουν παιδιά/σκυλιά/γατιά που χέζουν κλπ)/ Η άφιξη στο Πειραιά σε ταξίδι επιστροφής / Εκσπερμάτιση μόνο με 2.5 (δυόμιση) διεισδύσεις / Τα σπυράκια στη πλάτη σου (και όχι μόνο) μετά από πολυήμερο camping / Χωριάτικη με φέτα (σιχαίνεσαι το τυρί) / Το νικηφόρο γκολ της αντίπαλης ομάδας στις καθυστερήσεις / Το μικροσκοπικό χεράκι του νεογέννητου ανιψιού σου (εσύ δε πρόκειται να κάνεις παιδιά)/ Να κοιμάσαι σε φρεσκοπλυμένα σεντόνια (έχεις περάσει τα τριάντα και τα πλένει ακόμα η μάνα σου) / Να κοιμάσαι μόνος σου στα βρώμικα σεντόνια της κοπέλας σου (το προηγούμενο βράδυ τα λέρωσε και με τον Ανέστη) / Άναμμα τσιγάρου σε ανεμοδαρμένο δρόμο (έχεις μόνο σπίρτα)/ Να βλέπεις (και να ακούς) το καζανάκι να στάζει / Να παίρνει το σκάφος μεγάλες κλίσεις κάνοντας ιστιοπλοΐα (8 μποφόρ κι έχει νυχτώσει) / Να καταλαβαίνεις ότι σε βλέπει ερωτικά η φίλη εκείνης που εσύ βλέπεις ερωτικά / Το τσούξιμο από το οξυζενέ (πριόνιζες ξύλα και κόπηκες) / Η επισκευή του αυτοκινήτου σου από τα ίδια σου τα χέρια (περίσσεψαν δυο φλάντζες κι έξη βίδες) / Φάσκελα από τα χέρια που σε αγαπάνε / Να φοβάσαι που πλησιάζουν Χριστούγεννα / Οι πρώτες νιφάδες του χιονιού, καθώς ανηφορίζεις στο βουνό (δεν έχεις αλυσίδες και δε πιάνει και το κινητό) / Να τζαμάρεις με τους κολλητούς σου κομματάκια του Ενρίκε Ιγγλέσιας / Το αηδιαστικό κάψιμο στο στομάχι, μετά από ένα (ακόμα) σφηνάκι τεκίλα / Η έκπληξη του πόσο εμπορικό είναι το καινούριο album αγαπημένου σου group / Ένα κρύο μπάνιο μετά από μια κουραστική μέρα (ο θερμοσίφουνας καλέ κυρία, πάλι χάλασε) / Ανοίγεις το ψυγείο και μπερδεύεις το νερό με τη ρακή, σε κατάσταση αλκοολικής αφυδάτωσης / Να σκέφτεσαι συνεχώς ότι κάποτε θα πεθάνεις / Δεν υπάρχει διαθέσιμο δωμάτιο (άρα και τζάκι), μετά από εφτά ώρες οδήγησης / Το επιτυχημένο πέσιμο του κολλητού σου στην γκόμενα σου / Η αντάμωση με την κοπέλα σου, μετά από μέρες απουσίας (σου ανακοινώνει ότι θέλει να μείνει για λίγο μόνη) / Το πρώτο σου χειρόφρενο (Προφυλακτήρας και φτερό. Για το κάδο χέστηκες) / Βουτήματα σε συνδυασμό με σκέτο καφέ (μνημόσυνο αγαπημένου θείου)/ Να τσιμπάει το ψάρι στο δόλωμα όλων εκτός από το δικό σου / Όποτε γίνεσαι φέτες, κάνεις μαλακίες / Κακό σεξ που δημιουργεί προβλήματα / Βυθισμένο κομμάτι κόκκινου μήλου σε ποτήρι με κόκκινο ξηρό κρασί (και ο αγκώνας του φίλου σου που το ρίχνει στο πάτωμα) / Να διανύεις λασπωμένους χωματόδρομους με άγνωστο προορισμό (τελικά κολλάς και το κινητό είπαμε, δεν έχει σήμα/ Να βγάζεις τα γόνατά σου off από το ρυθμικό χοροπηδητό (μηνίσκος) / Ρετσίνι πεύκων στα μαλλιά / Συνεχείς παρεξηγήσεις με τους κοντινούς σου ανθρώπους / Ύπνος στη ζεστή άμμο της παραλίας(τη μέρα ήλιος, το βράδυ κουνούπια) / Το ξενέρωμα που σου αφήνει μια ταινία φλόμπα / Η διέγερση που σου προκαλεί ο ήχος (τρίζει το κρεβάτι) από το συγκάτοικο σου που κάνει σεξ με τη κοπέλα του / Η αίσθηση της στρατιωτικής κουβέρτας πάνω στο νεοσύλλεκτο σώμα σου / Συσκευασμένη πολύχρωμη και άγευστη σαλάτα / Να κατεβαίνεις τις πλαγιές με χιονοπέδιλα και να πέφτεις, ενώ το χιόνι έχει παγώσει/ Να σου φέρνει ο συγκάτοικος το λογαριασμό τηλεφώνου στο κρεβάτι / Να χρειάζεται να ανατρέχεις συνεχώς στις καλές αναμνήσεις σου και να μη μπορείς να θυμηθείς τίποτα / Να είσαι βέβαιος ότι ούτε αύριο θα συμβεί κάτι πολύ καλό στη ζωή σου / Να υποψιάζεσαι ότι πλησιάζει ένα τραγικό καλοκαίρι