Περί Βγενόπουλου, Χρηματιστηρίου και κεντρο-αριστερής αγκύλωσης

Με ενδιαφέρον διαβάζω και παρακολουθώ τον τελευταίο καιρό τα έργα και τις ημέρες του εικονιζόμενου στα αριστερά, κυρίου Ανδρέα Βγενόπουλου, διευθύνοντα συμβούλου της Marfin Investment Group (MIG). Γνωστός από τα παλιά σε όσους ασχολούνται με το Χρηματιστήριο, έγινε γνωστός στο πανελλήνιο με την υπόθεση του ΟΤΕ και με την κατάθεση αγωγών εναντίον των κυρίων, Γεωργίου Παπανδρέου και Αλεξίου Τσίπρα για συκοφαντική δυσφήμηση. Ξεσηκώθηκαν λοιπόν οι πολιτικοί και άρχισαν τις κορώνες για τη φίμωση του πολιτικού λόγου, της ελευθερίας έκφρασης και ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής.

Να διευκρινήσουμε λοιπόν δυό πράγματα:

Αγαπητέ Γιωργάκη, φιλέλληνα πρόεδρε του ΠΑΣΟΚ,

Ποιός ιδιωτικοποίησε τον ΟΤΕ; Η δεξιά; Μμμμμ, δεν θα το 'λεγα. Ας θυμηθούμε λίγο μαζί Γιωργάκη μου:

1996 : Εισάγεται ο ΟΤΕ στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών με το πρώτο πακέτο μετοχών.

1997: Ξεκινά η διάθεση ενός δεύτερου πακέτου μετοχών με την ίδια επιτυχία.

1998: Πραγματοποιείτα η τρίτη μετοχοποίηση. Εισαγωγή στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης.

Ποιός κυβερνούσε Γιωργάκη, την πιο πάνω περίοδο; Η Δεξιά; Α, όχι ε; Το ΠΑΣΟΚ; Τι λες; Κι ήσουν κι υπουργός; Αλήθεια; Τουμπεκί λοιπόν κι άσε τα σάπια και κοίτα να μαζέψεις τα λαμόγια τους εκσυγχρονιστές σου.

Είπες επίσης, ότι η κίνηση της MIG συνιστά μια «υποκρύπτουσα παράνομη χρηματική συναλλαγή». Τι λες ρε βλάκα; Παράνομη είναι η προεκλογική εκστρατεία με τα τεράστια ποσά και τους "αφανείς" επιχειρηματίες χρηματοδότες του ΠΑΣΟΚ, ηλίθιε. Αλήθεια, ο Γιάννος ο Παπαντωνίου τι κάνει, καλά; Τα χαιρετίσματά μου να του διαβιβάσεις. Και για παρανομίες θα σου πει εκείνος, τις ξέρει καλά από το '99.

Φίλε και σύντροφε Αλέξη Τσίπρα,

γελάει ο κόσμος μ' αυτά που λες. Αυτή είναι η ριζοσπαστική αριστερά που οραματίζεσαι; Ο λαϊκισμός επιπέδου γειτονιάς, του Βορίδη και της Λούκας Κατσέλη; Καλά εκεί στο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει ένας άνθρωπος που να έχει βασικές γνώσεις Χρηματιστηρίου για να σου πει να μαζευτείς; Ούτε ο Αλαβάνος με τα 200.000 Ευρώ σε μετοχές;

Είπες Αλέξη: «κάποιοι αγοράζουν αέρα και πουλούν αέρα στον ΟΤΕ» και ότι σύντομα «η απάτη θα αποκαλυφθεί». Αν η μαλακία ήταν άθλημα, θα ήσουν Ολυμπιονίκης (αντοπάριστος). Τι λες ρε Αλεξάκη; Δηλαδή, αν εγώ έχω τα λεφτά και πάω και αγοράσω από το Χρηματιστήριο ένα κομμάτι του ΟΤΕ, θα βγεις να μου πεις πως είμαι απατεώνας; Καλά, είσαι τελείως μαλάκας; Άλλο θέμα αν είσαι εναντίον του Χρηματιστηρίου και της ελεύθερης αγοράς. Αυτό ναι, να βγεις και να το πεις. Αλλά το παιχνίδι παίζεται με αυτούς τους κανόνες. Μόλις έρθεις στην εξουσία, άλλαξέ τους. Αλλά μέχρι τότε και με την αγωγούλα πάνω απ' τα κεφάλια σας, θα μάθετε εσύ, ο Γιωργάκης κι ο Μαλέλης (του Star), ότι μερικές φορές καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς. Τα λεφτά φίλε Αλέξη, δεν είναι του Βγενόπουλου. Είναι δικά μας ρε άσχετε, κατάλαβες; Δικά μου, του φίλου μου του Α, του Γ, του Η, κλπ. Δεν προέρχονται από "τη μαφία της Αλβανίας" ρε άχρηστε καραγκιόζη Μαλέλη του Super Star και της Λαμπίρη, τσουτσέκι των Βαρδινογιαννέων.

Τέλος, θέλω να πω ένα μπράβο σε όλους σας, μαλάκες. Καταφέρατε και κάνατε ήρωα το αρπαχτικό κ. Βγενόπουλο, καλώντας τον μάλιστα και στη Βουλή για να τον "εξευτελίσετε". Το έβλεπα και δεν το πίστευα, πως τόσοι πολλοί άσχετοι έχουν μαζευτεί στο μπουρδέλο της δημοκρατίας. Αμόρφωτα ανθρωπάκια, "εκλεμένα" με τη ψήφο των σφογγοκωλάριών σας.
Τελικά, σας γάμησε και σας εξευτέλισε αυτός, κάπνισε μάλιστα και το πούρο του στο τέλος, λες και μόλις είχε τελειώσει το sex. Ας προσέχατε. Και ελπίζω να το μάθατε το μαθηματάκι σας. Την επόμενη φορά που θα το παίξετε λαϊκιστές και εθνοσωτήρες του κώλου, σκεφτείτε καλά πριν ανοίξετε το στοματάκι σας...

FILM NOIR – Μια Ασπρόμαυρη Ιστορία

(Ανάληψη ψυχής - μνημόσυνο στη μπάντα που ένωσε τις πορείες τους. Κουβεντιάζουν/αφηγούνται οι tragedian και loumboubamboula)

Ώχου Παναγίτσα μου (Τρυπητή) και τώρα τι γράφουμε; Γιατί απ' όλες τις κιθάρες που έχουμε κρεμασμένες στον τοίχο του χωλ, αυτή είναι μέσα στις τρεις πιο βαριές κι είναι τόσα πολλά αυτά που μπορούν να γραφτούν, που είναι σίγουρο πως η εσωστρέφεια θα κάνει πάρτυ στο λόφο του Στρέφη.
- Πάμε λοιπόν να ξεκινήσουμε ανάλαφρα, γιατί στο δρόμο έχω την υποψία πως το βαρομετρικό θα βαρύνει, ε tragedian?
- Avanti λοιπόν maestro loumboubamboula




Film Noir: Η απαρχή - 10/1998

Ήταν η εποχή που μεσουρανούσαν οι μεγάλες boys–bands (Take That, Backstreet Boys, 'N Sync).
Πιστός στην αντίληψη του περί μουσικής και διεθνούς καριέρας, ο tragedian είδε κατάφατσα το μέλλον: Η Πάτρα είχε ανάγκη από τη δικιά της αγορομπάντα. Διοργάνωσε λοιπόν, τα αντίστοιχα καλλιστεία και μετά από αρκετές ζυμώσεις (μπύρας) απονεμήθηκαν τα εξής βραβεία:

Drums: Λευτέρης ή παππούς (Ο Κώστας Πρέκας της σύγχρονης ρυθμολογίας, πληθωρικός, σαγηνευτικός, αλλά παρ' όλα αυτά «καυλιάρης», ψηφίστηκε από τις μεσήλικες της Αχαΐας ως το υποκατάστατο του George Clooney)

Μπάσο: Νίκος (το υγρό όνειρο κάθε μπαρόβιας, large lover-boy του 1μισο μπουκαλιού τζιν τη βραδιά – ελάχιστη κατανάλωση. Αξιομνημόνευτη η ικανότητα να παραμένει αλάνθαστος, ανεξαρτήτως ποσότητας αιθυλικής αλκοόλης που έχει καταναλώσει).

Πλήκτρα: Διονύσης (Ο Νίκος Ξανθόπουλος των keyboards, το λαϊκό παιδί με τη Φαρφίσσα απ' τον Αι Γιώργη το Λάγγουρα, που η μοίρα το 'ριξε στα πλοκάμια του mainstream και της διαπλοκής – δεν μπορούμε να πούμε περισσότερα).

Κιθάρα: Θανάσης (Ο Axl Rose της αχαϊκής πρωτεύουσας – παίζω λίγη κιθάρα, αλλά το βασικό μου πλεονέκτημα είναι ότι έχω μηχανή κι είμαι και λεβεντόπαιδο).

Κιθάρα – φωνή: tragedian (Ο πυροσβέστης, ο μεσοβέζος, ο μετριοπαθής, ο μαλάκας)

Φλάουτο: loumboubamboula (το υβρίδιο του γκρουπ - τελικά τι είμαι; ροκ ή ωδειακός, ρομαντικός ή τεχνοκράτης, ρεμάλι ή καλλιτέχνης. Ρε μπας κι είμαι γκέι και δεν το 'χω πάρει χαμπάρι).

Γυναικείες φωνές – Γρούπιες (μτφ. Groupies): Κατερίνα (μικρή), Κατερίνα (μεγάλη), Εύη (μικρομέγαλη).

Η δημιουργική περίοδος, 3/2001

- «Έλα ρε, θα 'ρθεις για πρόβα…;»
- «Δε ξέρω…»
- «Έλα ρε μαλάκα, έχουμε μαζευτεί και σε περιμένουμε…»
- «Γαμώ τον Αι Γεράσιμο, την κάσα του Αϊ Σπυρίδωνα και τα κόκαλα του Δεσπότη, τελειώνω κι έρχομαι…»

…ήταν ένα σύνηθες φαινόμενο. Σχεδόν καμιά πρόβα δεν είχε αρχίσει με απαρτία οργάνων και μουσικών. Καταραμένο μεροκάματο βλέπετε. Μια καρέκλα άβαφτη από πρόπερσι, μια πλακέτα ασύνδετη στον κουλοχέρη, ένα ιδιαίτερο την ώρα της πρόβας, μια πρόβα την ώρα της πρόβας, ε, δεν ήθελε και πολύ… Να μην τα πολυλογούμε όμως, όλοι γκρινιάζαμε κι όλοι αφήναμε πίσω το κατιτίς μας για να κάνουμε την ομαδική μας συνεδρία μέσα στο γκαράζ με τη φτηνιάρικη ταπετσαρία, που κάλυπτε την μόνωση από υαλοβάμβακα.
Οι αφορμές για γκρίνια δεν εξέλειπαν (όπως παντού άλλωστε): από τις απλές παρατηρήσεις «τι μαλακίες παίζεις;» μέχρι τα πολυσύνθετα υπαρξιακά–ερωτικά «τι κάνω εγώ εδώ μέσα, ποιος ο λόγος που κάνω τέχνη και τελικά τι δουλειά έχεις εσύ με τη γκόμενά μου, ρε μαλάκα;».



Οι μουσικές επιρροές του καθενός δε, χαοτικές μέχρι αναστάσεως. Από Ιησού τον Ζαγοραίο μέχρι Van der Graaf Generator και από Τάσο Κουνέλη μέχρι Echo and the Bannymen (stifado). Ως εκ τούτου λοιπόν, κατά την διάρκεια των προβών, συνυπήρχαν αρμονικά (λέμε τώρα) τα τζαζίστικα 5/4 του παππού με τους ανατολίτικους ήχους του samplαρισμένου τζουρά από τα keyboard του Διονύση και τα καταθλιπτικά αρπίσματά του tragedian μαζί με τις 5τονικές κλίμακες του αείμνηστου (κλειστό λόγω πένθους – Σιδηρόπουλου), επενδεδυμένα τρυφερά από του συριγμούς του πλαγίαυλου τουλούμπα (του loumba).


Οι πρόβες (όταν πήγαιναν καλά) είχαν έντονο το στοιχείο της ψυχοθεραπείας. Ο καθένας από εμάς κουβαλούσε κι άφηνε στο στουντιάκι του Ρίου ένα κομμάτι από τις φρίκες και τα προσωπικά του αδιέξοδα.Tα οικονομικά μας, τα οικογενειακά μας, τα κοινωνικο-φιλοσοφικο-πολιτικο-πολιτιστικά μας, τα αισθηματικά μας, τα γαστρεντερικά μας. Γενικά, μια καλή πρόβα αποτελούσε φάρμακο «δια πάσαν νόσον και μαλακίαν». Αντίθετα, όταν η πρόβα πήγαινε σκατά το σκηνικό είχε ως εξής: Τα απωθημένα που είχαμε κουβαλήσει με σκοπό να τα ξεφορτωθούμε τα ξαναπαίρναμε πίσω και μαζί μ' αυτά φορτωνόμασταν και κάνα δυο σακούλες νεύρα και γκρίνια για το σπίτι, μην τύχει και τελειώσει το προϊόν και δε δοκιμάσουν όλοι οι καλεσμένοι.
- Πρέπει να πω πως φωτεινή εξαίρεση αποτελούσε ο tragedian, ο οποίος έπαιζε περίπου τον ίδιο ρόλο που παίζει τώρα στο blog (ΠΚΣ – Πυροσβεστικές Κινήσεις Συνεργασίας). Όσο απογοητευμένος κι αν ήταν από την πρόβα, ποτέ δεν ύψωσε τον τόνο της φωνής του και ήταν πάντα διαλλακτικός και συνεργάσιμος.

- Ευχαριστώ loumba. Με άγγιξες…

Εικάζεται βέβαια, πως μετά από τρεις διαδοχικές αποτυχημένες πρόβες, προκειμένου να συνέλθει, επαναλάμβανε τη διαδρομή Ρίο – Αγ. Βασίλης για τουλάχιστον εφτά φορές, ακούγοντας στη διαπασών στο αυτοκίνητό του το Schizofrenia των Sepultura. Μετά πήγαινε στο σπίτι του.
Το βασικό χαρακτηριστικό που θυμόμαστε τώρα πια στα βαθιά μας γεράματα, ήταν η ζεστασιά που νιώθαμε μεταξύ μας μετά από μια καλή πρόβα ή ένα καλό live. Η έξαψη του καινούριου όταν δουλεύαμε πάνω σε ένα νέο κομμάτι. Τα χαβαλετζίδικα τζαμαρίσματα μετά το τέλος της πρόβας. Οι απογευματινές πρόβες των καλοκαιρινών σαββατοκύριακων, με καφεδάκι στον ήλιο, μπαλίτσα στο γρασίδι και τον Ιβάν (το σκύλο του τραγεδιανού) σε ρόλο πρωταγωνιστή. Οι επισκέψεις παλιών και νέων φίλων στις πρόβες, με πρώτο και καλύτερο τον δικό μας, τον Ιωάννη τον Μέγα (γεια σου, ρε simeon). Τα λόγια της πλώρης: Βαρύγδουπα μπεκροαποφθέγματα που λέγαμε την ώρα της πρόβας (κυρίως ο παππούς) και που αργότερα τα χρησιμοποιούσαμε ως εσωστρεφή κώδικα χαβαλέ. Την νύχτα που «έφυγε» η μητέρα του Νίκου και μαζευτήκαμε όλοι κάτω από το σπίτι του.
Όσο περνάει η ώρα, η λίστα θα γίνεται όλο και μεγαλύτερη και όλο και πιο εσωστρεφής, οπότε καλύτερα να σταματήσουμε εδώ.

(Συνεχίζεται…)


(Το αρχειακό υλικό που παρουσιάζεται σε 1η Παγκόσμια Μετάδοση είναι μεταγραφή από κασσέτες γραμμένες με 2 μικρόφωνα σε live ηχογράφηση στο studio των Film Noir και από live εμφανίσεις στην Πάτρα την περίοδο 1999 - 2004. Παρακαλούμε την κατανόησή σας για την ποιότητα του ήχου).

Alone Again Or?

Σε ηλικία 22 ετών (το 1967), ο Arthur Lee με τους Love έγραψε και ηχογράφησε το album "Forever Changes", ξεμπερδεύοντας έτσι μια και καλή με ιστορία, υστεροφημία, δημιουργία, ποίηση, μουσική, απεργίες, κλπ αβασάνιστα ερωτήματα που έχουν κατά καιρούς τεθεί στις προηγούμενες 104 αναρτήσεις. Ο Arthur Lee έφυγε από κοντά μας στις 3/8/2006 από καρκίνο.

Arthur Lee - Alone Again Or (Forever Changes Tour - 2003)

Σε ηλικία 22 ετών (το 1995) ο Tragedian έτρωγε μερικά από τα λεφτά του μπαμπά του και ήταν γραμμένος στα ΕΑΑΚ, ασκώντας κριτική επί παντός επιστητού και προσπαθώντας να πηδήξει καμιά συντρόφισσα που δεν είχε μεταφορικό μέσο για να φύγει μετά τη μάζωξη του σχήματος (Θέλεις να σε πετάξω κάπου?). Ο Tragedian δεν έχει φύγει ακόμα από κοντά μας. Ετοιμάζει δε, τη δικιά του απάντηση στον σιχαμένο μαύρο (τον Lee) που του έκλεψε τη δόξα...

Σερφάρετε "ανώνυμα", κάνει καλό στην υγεία...

Δεν θα κουράσω,

απλά, μιάς και γίνεται πολύ λόγος αυτές τις μέρες στα κανάλια για IP διευθύνσεις, user tracking, router log files, κτλ, θα ήθελα να θυμίσω σε όλους τους άσχετους internetοχαφιέδες, τηλεεισαγγελείς, ειδικούς της Πληροφορικής (αρχίδια μύδια), χάκερς με κρυμμένα πρόσωπα, Πανεπιστημιακούς Καθηγηταράδες και λοιπούς τεχνολογικά αγράμματους, ότι το θέμα του εντοπισμού της IP διεύθυνσης έχει λυθεί εδώ και καιρό - προς όφελος των χρηστών φυσικά. Να 'ναι καλά ο Open source κώδικας του Tor και ο Mozilla Firefox.


Δυό βήματα και ξενοιάσατε:

1. Σταματήστε να χρησιμοποιείτε τον Internet Explorer. Κατεβάστε τον Mozilla Firefox
   
2. Κατεβάστε και εγκαταστήστε το Tor (Αυτό θα κάνει τη δουλειά...)
   

Καλό σερφάρισμα. Και αφήστε τους εισαγγελείς να ψάχνουν τις 200+ διαφορετικές σας διευθύνσεις στο Σουδάν και στη Σομαλία.


Με εκτίμηση,

o τραγωδός σας

Πρόγραμμα "Παραστάσεων" για το 2008...

Φίλες και Φίλοι,

Η παρέα στο "Αβασάνιστα" έχει αρχίσει και μεγαλώνει. Απ' ότι δείχνει θα πάει καλά. Καλώ και πάλι τους φίλους να συμμετάσχουν στέλνωντας e-mail εδώ. Αναφορικά με κάποιες ερωτήσεις σας σχετικά με τον "τραγωδό" έχω να πω τα εξής:

• Ο tragedian θα πραγματοποιήσει (ή μάλλον θα συνεχίσει) μια σειρά χρηματιστηριακών μαθημάτων μικρότερης έκτασης και συχνότητας απ' ότι είχε αρχικά ανακοινωθεί. Την ύλη των μαθημάτων θα την βρείτε εδώ.
• Θα υπάρξει ένα mini tribute στο παγκοσμίως άγνωστο σχήμα των "Film Noir" που έδρασαν στην Πάτρα, με εκτελέσεις από ζωντανές ηχογραφήσεις και ιλαρές περιγραφές της πορείας τους σε συνεργασία με τον loumboubamboula.
• Θα δημοσιεύονται σε τακτά χρονικά διαστήματα παρτιτούρες για κιθάρα μαζί με τις αντίστοιχες ηχογραφήσεις των έργων, εκτελεσμένες (κυριολεκτικά) από τον γράφοντα και την κλασσική του κιθάρα. Οι "Τραγικές Εκτελέσεις" θα είναι ψηφιακές ηχογραφήσεις υψηλής ποιότητας μέσα από το μίνι οικιακό μου studio.
• Θα απέχω από το να γράφω κείμενα γενικού προβληματισμού και γενικά από την τρέχουσα επικαιρότητα πολιτική ή κοινωνική. Τα εσώψυχά μου θα τα κουβεντιάζω με τους φίλους μου από κοντά.
• Τα κείμενα θα δημοσιεύονται στο Αβασάνιστα όπου εδώ θα μπορείτε να σχολιάζετε. Στο Τραγικό Ιστολόγιο τα σχόλια θα είναι απενεργοποιημένα.

Καλή χρονιά να έχουμε. Τα λέμε στο blog.
tragedian