Η επιστροφή

Σορι Χυρονα που σαι καβαλισα
και που το πιμα σου χαλαλισα
μα αίχο πραματτα να πο
μι μαι νωμηζοις πωταπω

Μετά από ένα διάστημα αυτοκάθαρσης, αυτοσυγκρότησης και αυτούσιας αυτανάφλεξης επιστρέφω στο προσκήνιο των εξελίξεων και δηλώνω παρών, όπως έκανε κάποτε ο τέως.

Όλο αυτό τον καιρό ο 'ρόλος' μου είχε περιοριστεί πρωτίστως στο να διαβάζω τα άρτια συγγραφικά κυήματα, καθώς, βέβαια, και τις αβασάνιστες μαλακίες των εκθεμάτων του ΑΙ. Δευτερευόντως, έβαζα κανά βιντεάκι, κανά τραγουδάκι, καμιά φώτο, κτλ. Αυτό, όμως, που έδωσε το φιλί ζωής στην παρεγκεφαλίδα μου ήταν η δυνατότητα να διαγράφω κακόβουλα σχόλια... Ξέρετε, αυτά για τον έτσι που είναι κωλομπαράς, τον τάδε που παίρνει πίπες και το δήνα που είναι βρωμοχοντροκαβλιάρης. Και τα άλλα τα 'ενημερωτικά' που μας 'ανοίγουν τα μάτια'.

Όλα αυτά τα σχόλια, πέρα από το ότι ήταν ξένα στην αισθητική μου (και στην αισθητική των υπολοίπων, θέλω να ελπίζω), εξυπηρετούν, ενδεχομένως, σκοπούς και καταστάσεις που μπορούν ακόμα και να δημιουργήσουν προβλήματα σε κάποιους από εμάς (ιφ γιου νόου γουατ αϊ μιην). Εκτιμώ ότι προέρχονται από δειλούς βλάκες, εμετικός συνδυασμός. Προφανώς, για κανένα τέτοιο τομάρι -πόσο μάλλον για web-δειλόβλακα- δεν αξίζει να ρισκάρεις το οτιδήποτε. Για αυτό το λόγο, και αφού επικοινώνησα με κάτι πνευματικούς που έχω πρόχειρους για κάθε ενδεχόμενο, εισηγήθηκα στον εαυτό μου το μετριασμό σχολίων, πρόταση που έγινε ομόφωνα δεκτή.

Άστους να κουρεύονται.

Φεύγα

Κοιτούσε επίμονα τον καθρέπτη στο πλαστικό ντουλαπάκι πάνω απ' το νιπτήρα με τα χείλια του να αφήνουν έκθετα τα μισοκίτρινα δόντια του -όσα του είχαν απομείνει. Η μοκίλα στο μπάνιο ήταν έντονη. Τι περίμενε ο μαλάκας; Πετσέτες είχε ν' αλλάξει κάτι βδομάδες και μπάνιο έκανε, όταν το θυμόταν, χωρίς σαπούνι και σφουγγάρι. Το τελευταίο σφουγγάρι που πέρασε από το μπάνιο του το χρησιμοποίησε για να τρίψει την μπανιέρα από τα αίματα, όταν έσφαξε το κουνέλι που του είχε κάνει δώρο η τελευταία γυναίκα που τον πλησίασε. Πείναγε πολύ, το μαγείρεψε, μα δεν το έφαγε. Από τότε έχει να φάει. Προσπάθησε, είναι αλήθεια, δυο-τρεις φορές να μασουλήσει κάτι παξιμάδια που ανακάλυψε στο ψυγείο. Αλήθεια, ποια σκρόφα τα έχωσε εκεί μέσα; Άρχισε να κουνάει αργά το κεφάλι του δεξιά κι αριστερά σα να προσπαθούσε να ξεπιαστεί. Γύρισε αργά και πήρε στα χέρια του το νυχοκόπτη απ' το καλαθάκι πάνω στο πλυντήριο. Ξεκίνησε να κόβει τα νύχια από το αριστερό του χέρι. Όσο θυμάται τον εαυτό του, απ' το αριστερό ξεκινούσε. Δε γαμιέται...
Ήπιε λίγο νερό απ' το νιπτήρα και πήγε κι έκατσε πάλι μπροστά στο pc για να παίξει το ρόλο του.

Βρακολάστιχο

Το 2008 μας βρήκε κρεμασμένους απ’ τα σώβρακα του Χαζόπουλου και του Μασχάλη (των Κολύμπιανς) να προσπαθούμε να δώσουμε απάντηση σε διάφορα βασανιστικά ερωτήματα:
- What hides in there?
- Είναι, άραγε, γλυκό το πιοτό της αμαρτίας;
- Γιατί το δικό μου πικρίζει;
- Υπάρχει και τρίτος δρόμος για το Δημόσιο;
- Το 'Τρελοκόριτσο' (πρόσεξε καλά κλπ) ήταν προφητικό;

Είναι αυτός ο ρημάδης ο χώρος του 'πολιτισμού' πολύ ερεθιστικός ρε γαμώτο...