Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Justelene. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Justelene. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

27 Φεβ 2008

…copy από indymedia.

Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Διαδικτύου

Η διακήρυξη της ανεξαρτησίας του διαδικτύου είναι το κείμενο που επηρέασε την ιντερνετική κοινότητα όσο κανένα άλλο. Μολονότι γραμμένη το 1996, μια εποχή που το διαδίκτυο ήταν ακόμη στα πρώτα βήματά του, οι αρχές και οι στόχοι που ευαγγελίζεται είναι σήμερα πιο επίκαιροι παρά ποτέ. Κάθε λογής εξουσίες, κρατικές ή ιδιωτικές, επιχειρούν όλο και περισσότερο να χαλιναγωγήσουν τις ηλεκτρονικές μας επικοινωνίες και να αλλάξουν τον κατεξοχήν ελευθεριακό χαρακτήρα του κυβερνοχώρου σε ένα απόλυτα ελεγχόμενο περιβάλλον. Ο αντίρροπος αγώνας σε αυτές και η δόμηση μιας δίκαιης και ελεύθερης κοινωνίας της πληροφορίας δεν είναι υπόθεση μιας εκλεκτής κάστας τεχνολόγων. Είναι υπόθεση όλων μας.

Ακολουθεί μετάφραση της διακήρυξης :

H Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Διαδικτύου

του John Perry Barlow

Κυβερνήσεις του Βιομηχανικού Κόσμου, κουρασμένοι γίγαντες της σάρκας και του ατσαλιού, έρχομαι από τον κυβερνοχώρο, το καινούργιο σπίτι του πνεύματος. Εκ μέρους του μέλλοντος, ζητώ από εσάς που ανήκετε στο παρελθόν να μας αφήσετε ήσυχους. Δεν είστε ευπρόσδεκτοι ανάμεσά μας. Δεν έχετε καμμία εξουσία εκεί που μαζευόμαστε.

Δεν έχουμε καμμία εκλεγμένη κυβέρνηση, ούτε πρόκειται να έχουμε ποτέ, γι’ αυτό απευθύνομαι σε σας με μόνη τη δικαιοδοσία, με την οποία μιλά πάντα η ελευθερία. Κηρύσσω λοιπόν ότι ο παγκόσμιος κοινωνικός χώρος που δομούμε είναι από φυσικού του ανεξάρτητος από τις τυρρανίες που επιδιώκετε να μας επιβάλλετε. Δε έχετε κανένα ηθικό δικαίωμα να μας κυβερνάτε, ούτε κατέχετε κάποιες μεθόδους επιβολής, για τις οποίες έχουμε βάσιμους λόγους να φοβόμαστε.

Οι κυβερνήσεις αντλούν τις νόμιμες εξουσίες τους από την αποδοχή των κυβερνωμένων. Ποτέ δε ζητήσατε, ούτε ποτέ πήρατε τη δική μας. Δε σας καλέσαμε. Δε μας γνωρίζετε, ούτε γνωρίζετε για τον κόσμο μας. Ο κυβερνοχώρος δε χωρά μέσα στα σύνορά σας. Να μην πιστεύετε ότι μπορείτε να τον δομήσετε σα να είναι δημόσιο έργο. Δε μπορείτε. Εναπόκειται στη φυσική εξέλιξη και αναπτύσσεται μέσα από τις συλλογικές μας δράσεις.

Δεν πήρατε μέρος στον δικό μας μεγάλο και διαρκώς κλιμακούμενο διάλογο, ούτε δημιουργήσατε τον πνευματικό πλούτο που υπάρχει στις «αγορές» μας. Αγνοείτε την κουλτούρα, τα ήθη ή τους κώδικές μας που ήδη παρέχουν στην κοινωνία μας περισσότερη τάξη από όση ποτέ θα μπορούσαν να επιβάλλουν οι βίαιοι νόμοι σας.

Ισχυρίζεστε ότι υπάρχουν προβλήματα ανάμεσά μας που χρειάζονται την επέμβασή σας, για να λυθούν. Χρησιμοποιείτε αυτό τον ισχυρισμό ως δικαιολογία, ώστε να εισβάλετε στους κόσμους μας. Πολλά από αυτά τα προβλήματα δεν υπάρχουν. Όπου υπάρχουν αληθινές εντάσεις, όπου υπάρχουν προβλήματα, θα τα προσδιορίσουμε και θα τα λύσουμε με τον τρόπο μας. Δημιουργούμε το δικό μας Κοινωνικό Συμβόλαιο. Αυτό το καινούργιο σύστημα διακυβέρνησης θα χτιστεί σύμφωνα με τις συνθήκες του δικού μας κόσμου, όχι του δικού σας. Ο κόσμος είναι διαφορετικός.

Ο κυβερνοχώρος αποτελείται από συμβάσεις, σχέσεις και πνευματική δημιουργία, που σαρώνουν σα κύμα τους ιστούς της επικοινωνίας μας. Ο δικός μας κόσμος είναι ένας κόσμος που βρίσκεται παντού και πουθενά, αλλά πάντως δε βρίσκεται εκεί όπου κατοικούν τα σώματά μας.

Χτίζουμε ένα κόσμο όπου όλοι μπορούν να συμμετέχουν χωρίς προνόμια ή περιορισμούς που να απορρέουν από τη φυλή, την οικονομική ισχύ, στρατιωτική δύναμη ή τόπο γέννησής τους.

Οι νομικές σας έννοιες σχετικές με την ιδιοκτησία, την έκφραση, την ταυτότητα, την κινητικότητα και τον περιβάλλοντα κόσμο δεν έχουν εφαρμογή στο δικό μας κόσμο. Είναι όλες βασισμένες στην ύπαρξη της ύλης και εδώ δεν υπάρχει ύλη.

Οι υπάρξεις μας δεν έχουν φυσική υπόσταση, γι’ αυτό, αντίθετα με εσάς, δεν μπορούμε να αποκτήσουμε τάξη μέσω της βίας. Πιστεύουμε ότι το σύστημα διακυβέρνησής μας θα προκύψει από την ηθική, την αμοιβαία αλληλοκατανόηση και την επιδίωξη του κοινού καλού. Οι υπάρξεις μας μπορεί να πραγματώνονται ταυτόχρονα σε πολλούς από τους χώρους, στους οποίους ασκείτε δικαιοδοσία. Ο μόνος νόμος που αναγνωρίζουν όλες οι επιμέρους κοινότητές μας είναι ο χρυσός κανόνας. Πιστεύουμε ότι θα μπορέσουμε να συγκεκριμενοποιήσουμε λύσεις στα προβλήματά μας σε αυτή τη βάση. Δεν μπορούμε όμως να δεχτούμε τις λύσεις που προσπαθείτε να μας επιβάλλετε.

Στις ΗΠΑ σήμερα ψηφίσατε ένα νομοθέτημα, το Νόμο Περί Αναμόρφωσης των Τηλεπικοινωνιών, ο οποίος αντίκειται στο ίδιο το Σύνταγμά μας και προσβάλλει τα όνειρα του Jefferson, του Washington, του Mill, του Madison, του DeToqueville και του Brandeis. Αυτά τα όνειρα πρέπει τώρα να ξαναγεννηθούν ανάμεσά μας.

Είστε φοβισμένοι από τα ίδια σας τα παιδιά, επειδή αυτά είναι ιθαγενείς σε έναν κόσμο, στον οποίο εσείς θα είστε πάντα μετανάστες.
Επειδή τα φοβάστε, εμπιστεύεστε στις κυβερνητικές γραφειοκρατίες τις γονικές υποχρεώσεις, που είστε τόσο δειλοί να αντιμετωπίσετε εσείς οι ίδιοι. Στον κόσμο μας, όλα τα συναισθήματα και οι εκφράσεις της ανθρωπότητας, από τα πιο ποταπά μέχρι τα πιο αγγελικά, είναι μέρη ενός αδιάσπαστου όλου, του παγκοσμίου ηλεκτρονικού διαλόγου. Δε μπορούμε να διαχωρίσουμε τον άνεμο που πνίγει από τον άνεμο που απογειώνει.

Στην Κίνα, τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Ρωσία, τη Σιγκαμπούρη, την Ιταλία και τις ΗΠΑ, προσπαθείτε να σταματήσετε τον ιό της ελευθερίας με το να φτιάχνετε αστυνομίες στα σύνορα του κυβερνοχώρου. Αυτές μπορεί να κρατούν μακριά την επιδημία για κάποιο χρόνο αλλά θα αποτύχουν σε ένα κόσμο που σύντομα θα κυριευθεί από τα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας.

Οι όλο και πιο απολιθωμένες βιομηχανίες πληροφορικής σας θα προσπαθούν να επιτείνουν την επιβίωσή τους με το να προτείνουν νόμους στις ΗΠΑ και αλλού, με τους οποίους θα ισχυρίζονται ότι έχουν έχουν παγμόσμια δικαιώματα ιδιοκτησίας στην ίδια την ανθρώπινη έκφραση. Οι νόμοι αυτοί θα κηρύττουν ότι οι ιδέες δεν είναι τίποτα άλλο από άλλο ένα βιομηχανικό προϊόν, ίδιας φύσης με το ακατέργαστο σίδερο. Στον κόσμο μας, ο,τιδήποτε παράγει ο ανθρώπινος νους, μπορεί να αναπαραχθεί και να μοιραστεί απεριόριστα και με μηδενικό κόστος. Η παγκόσμια διακίνηση σκέψης δε χρειάζεται πλέον τις βιομηχανίες σας, για να ευδοκιμήσει.

Αυτά τα αυξανώμενα εχθρικά και αποικιοκρατικά μέτρα μας τοποθετούν στην ίδια θέση με παρελθόντες εραστές της ελευθερίας και της αυτονομίας, που έπρεπε να απορρίψουν την κυριαρχία μακρινών, ανίδεων εξουσιών. Οφείλουμε να κάνουμε τους εικονικούς εαυτούς μας να αναπτύξουν ανοσία στην εξουσίασή σας, ακόμη και αν οι φυσικές μας υπάρξεις συνεχίζουν να υποκύπτουν στο νόμο σας. Θα απλωθούμε σε όλο τον πλανήτη έτσι ώστε κανείς να μην μπορεί να συλλάβει τις σκέψεις μας.

Θα δομήσουμε έναν πολιτισμό του νου στον κυβερνοχώρο. Ας είναι πιο ανθρώπινος και δίκαιος από τον κόσμο που έχουν μέχρι τώρα φτιάξει οι κυβερνήσεις σας.

Νταβός, Ελβετία

Φεβρουάριος 8, 1996

14 Φεβ 2008

Χωρίς εισαγωγή, χωρίς εξηγήσεις, χωρίς απολογίες…, ή μήπως όχι;

Ένεκα που σήμερα είναι 14 Φεβρουαρίου,

ένεκα που το τσίρκο έγινε βάσανο,

ένεκα η χθεσινή σούπα (πορεία, διαμαρτυρία, «δημοκρατικός δρόμος προς το σοσιαλισμό» ή όπως αλλιώς θέλετε/θέλουμε να το βαπτίσουμε αυτό που βιώσαμε πάλι χθες),

ας μελετήσουμε το πιο κάτω ποίημα του Κώστα Βάρναλη, ο οποίος γεννήθηκε στον Πύργο (Μπουργκάς) της Βουλγαρίας στις 14 Φεβρουαρίου του 1884.

Οι μοιραίοι

Μες στην υπόγεια την ταβέρνα,
μες σε καπνούς και σε βρισιές,
(απάνου εστρίγγλιζε η λατέρνα)
όλη η παρέα πίναμε εψές,
εψές, σαν όλα τα βραδάκια,
να πάνε κάτου τα φαρμάκια.

Σφιγγόταν ο ένας πλάι στον άλλο
και κάπου εφτυούσε καταγής,
ω! πόσο βάσανο μεγάλο
το βάσανο είναι της ζωής!
Οσο κι ο νους αν τυραννιέται
άσπρην ημέρα δε θυμιέται!

(Ηλιε και θάλασσα γαλάζα
και βάθος του άσωτου ουρανού,
ω! της αυγής κροκάτη γάζα
γαρούφαλλα του δειλινού,
λάμπετε-σβήνετε μακριά μας,
χωρίς να μπείτε στην καρδιά μας!)

Του ενού ο πατέρας χρόνια δέκα
παράλυτος - ίδιο στοιχιό
του άλλου κοντόμερη η γυναίκα
στο σπίτι λιώνει από χτικιό,
στο Παλαμίδι ο γυιός του Μάζη
κ' η κόρη του γιαβή στο Γκάζι.

-Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
-Φταίει ο θεός που μας μισεί!
-Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
-Φταίει πρώτ' απ' όλα το κρασί!
"ποιος φταίει; Ποιος φταίει;... κανένα στόμα
δεν τόβρε και δεν τόπε ακόμα.

Ετσι, στην σκοτεινή ταβέρνα
πίνουμε πάντα μας σκυφτοί,
σαν τα σκουλήκια κάθε φτέρνα
όπου μας εύρει, μας πατεί:
δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα!
προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!

4 Φεβ 2008

ΩΣ ΠΟΤΕ ΜΙΣΗ ΚΑΡΔΙΑ

Blogger δεν ήμουν, δεν είμαι και δεν ξέρω αν θα γίνω ποτέ.

Μάλιστα δεν ξέρω καν, αν έχω υπάρξει ποτέ κάτι συγκεκριμένο όσον αφορά στην πολιτική μου ταυτότητα. Το γεγονός βέβαια ότι είμαι παλαιόθεν (bastaka ρίξε ματιά στον Μπαμπινιώτη για την ορθογραφική και συντακτική ορθότητα της λέξης) ψηφοφόρος του ΣΥΝ (και φυσικά του ΣΥΡΙΖΑ), και μέλος του επερχόμενου τακτικού συνεδρίου (χωρίς δυστυχώς ή ευτυχώς δικαίωμα ψήφου) μικρή μόνο σχέση έχει με αυτήν. (την πολιτική ταυτότητα ντε!!!).

Άλλωστε είναι γνωστό “τοις πάσοι” (πολύ δουλειά έπεσε σήμερα bastaka), πώς αν η μισή μου καρδιά βρίσκεται στην ανανεωτική αριστερά του Αλέξη (λέμε τώρα, για να πιάνουμε και πόστο για το χειμώνα), η άλλη μισή στους δρόμους με το … Μουφτάκο βρίσκεται.

Κι αυτός ο Μουφτάκος το περασμένο Σάββατο κέρδισε ακόμα ένα παράσημο από αυτά που λείπουν από τη συλλογή μου. Ένα παράσημο από εκείνα που δεν σου προσφέρουν ούτε δόξα, ούτε φήμη, ούτε καν … (δύσκολο αυτό με τόσες κάμερες ελέγχου της κυκλοφορίας που παίζουν στους δρόμους) δημοσιότητα, σου επιτρέπουν όμως να υπερηφανεύεσαι για τις ιδέες και τα ιδανικά σου, και κυρίως να μπορείς να τα υπερασπίζεσαι σε συζητήσεις μεταξύ «αριστερόφρονων ιδεαλιστών» (πόσο μάλλον μεταξύ αριστερόφρονων ιδεαλιστών πολιτευτών) με το κεφάλι ψηλά, τα μάτια ορθάνοιχτα και το μυαλό καθαρό.

………………….

Ακολουθεί (όχι πολιτική διαφήμιση) η πρώτη και η τελευταία παράγραφος του καλέσματος για την αντιφασιστική το Σάββατο 2 Φλεβάρη.

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΤΑΙΩΣΟΥΜΕ ΤΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΑΞΗ

ΣΑΒΒΑΤΟ 2 ΦΛΕΒΑΡΗ, 2 μμ, πλ. Κολοκοτρώνη

Αυτή την Παρασκευή 1 Φλεβάρη, στις 11.00 πμ σε χώρο της ΕΣΗΕΑ θα δοθεί συνέντευξη από τους συνδιοργανωτές της αντιφασιστικής συγκέντρωσης, Σάββατο 2 Φλεβάρη, 2.00 μμ, πλ. Κολοκοτρώνη.

Στη συνέντευξη θα μιλήσουν: 1) Περικλής Κοροβέσης, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ 2) Γρηγόρης Καλομοίρης ΟΛΜΕ, 3) Timothy Abdul, μέλος YRE, θύμα της φασιστικής επίθεσης Καζάκου (καθώς και εκπρόσωποι των οργανωτών της συγκέντρωσης).

Στην συγκέντρωση της 2ης Φλεβάρη θα υπάρχουν παράλληλα: 1) έκθεση αντιρατσιστικής φωτογραφίας της ομάδας “Fotofraxia” 2) μουσικά χάπενινγκ με ομάδες κρουστών 3) ομιλίες θυμάτων φασιστικών επιθέσεων και του Μανώλη Γλέζου.

Να ‘μαστε όλοι εκεί!

……………………………….

ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ:

  • ΑΔΕΔΥ * ΟΛΜΕ * ΠΟΕΔΗΝ* Φοιτητικοί σύλλογοι (ΑΣΟΕΕ, πολ. Μηχανικοί ΕΜΠ κ.λ.π.) * Δίκτυο για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα * Δίκτυο κοινωνικής υποστήριξης προσφύγων & μεταναστών * Νεολαία ενάντια στο Ρατσισμό στην Ευρώπη-YRE * Kίνηση Απελάστε το Ρατσισμό * Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών * Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ * ΑΝΤΙΓΟΝΗ-Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό, την Οικολογία, την Ειρήνη και τη Μη Βία * Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών * Ομάδα δικηγόρων για τα δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών * Νεολαία ΣΥΝ * Τμήμα Δικαιωμάτων του ΣΥΝ * ΟΚΔΕ/Σπάρτακος * ΔΕΑ * ΞΕΚΙΝΗΜΑ * ΚΟΚΚΙΝΟ * Εργατική Εξουσία * ΑΚΟΑ * ΚΟΕ

…………………………………………………

Και καλά εγώ έλειπα. Το ήξερα αλλά έλειπα. Γι΄αυτό και έχασα το παράσημο. Αυτοί που έκαναν το κάλεσμα που ήταν;

Κάτι ξέρει λοιπόν ο ποιητής όταν λέει :

Τα προβατάκια

Άιντε βγήκαν πάλι τα προβατάκια
άντε με ντουντούκες και πανό
θέλουνε να διώξουνε τις στάνες του θανάτου
θέλουν περισσότερο σανό

Άιντε βγήκαν πάλι τα προβατάκια
θέλουνε ν' αλλάξουνε βοσκό
έξω ο Αμερικάνος καουμπόη
ζήτω ο μοντέρνος Γκορμπατσώφ

Κι εγώ απ' το πεζοδρόμιο να παρακολουθώ
μίζερο τσοπανόσκυλο περιθωριακό
μα σαν πλακώσουν λύκοι, τα πρόβατα σκορπίζουνε
και πάλι σα μαλάκας θα καθαρίσω εγώ

Άιντε βγήκαν πάλι τα προβατάκια
άντε με ροκάνες και κασκόλ
έχουν στα λαρύγγια τους φωτοβολίδες
και χαροπαλεύουν για ένα γκολ

Κι εγώ τερματοφύλακας στα ένδοξα γκολπόστ
δοκάρια κυανόκρανα και δίχτυα της Λακόστ
μα σαν πλακώσουν λύκοι, οι φίλαθλοι σκορπίζουνε
και πάλι σα μαλάκας θα καθαρίζω εγώ

Στο ρόλο του μαλάκα για μια ακόμα φορά ο … Μουφτάκος. Μαζί με μερικές ακόμα εκατοντάδες Μουφτάκους (και Μουφτάκισες για να μην τα ακούσουμε και από τις φεμινίστριες).

Κι εμείς εκειιιιιιιί…!!! ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΙΣΗ ΚΑΡΔΙΑ (αν όχι καθόλου)

«Εκείνο που φοβάμαι πιο πολύ
είναι μη γίνω "ποιητής"
Μην κλειστώ στο δωμάτιο
ν' αγναντεύω τη θάλασσα
κι απολησμονήσω.
Μην κλείσουνε τα ράμματα στις φλέβες μου
κι από θολές αναμνήσεις και ειδήσεις της ΕΡΤ
μαυρίζω χαρτιά και πλασάρω απόψεις.
Μη με αποδεχτεί η ράτσα που μας έλειωσε
για να με χρησιμοποιήσει.
Μη γίνουνε τα ουρλιαχτά μου μουρμούρισμα
για να κοιμίζω τους δικούς μου.
Μη μάθω μέτρο και τεχνική
και κλειστώ μέσα σε αυτά
για να με τραγουδήσουν.
Μην πάρω κιάλια για να φέρω πιο κοντά
τις δολιοφθορές που δεν θα παίρνω μέρος
μη με πιάσουν στην κούραση
παπάδες και ακαδημαϊκοί
και πουστέψω
Έχουν όλους τους τρόπους αυτοί
και την καθημερινότητα που συνηθίζεις
σκυλιά μας έχουν κάνει
να ντρεπόμαστε για την αργία
περήφανοι για την ανεργία
Έτσι είναι.
Μας περιμένουν στη γωνία
καλοί ψυχίατροι και κακοί αστυνόμοι.
Ο Μάρξ...
τον φοβάμαι
το μυαλό μου τον δρασκελάει και αυτόν
αυτοί οι αλήτες φταίνε
δεν μπορώ γαμώτο να τελειώσω αυτό το γραφτό
μπορεί...ε;...μίαν άλλη μέρα...»

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ.

29 Ιαν 2008

Test

"...Αδέλφια κάτω η βάρκα μας στο μόλο μας προσμένει
Ελάτε οι ταξιδιάρηδες να πιούμε συναγμένοι
στο περιγιάλι το φαιδρό κι ας γλεντοτραγουδούμε
Βάλτε να πιούμε...

...Ακουσε, δε βιαζόμαστε να φύγουμε βαρκάρη
μα σαν είν' ώρα γνέψε μας, δε σου ζητούμε χάρη
μα όσο να φύγεις πρόσμενε κι αν θέλεις σε κερνούμε
Βάλτε να πιούμε...!!!"

Δεν είμαι ΕΜΟ.
Απλά έχω κολλήσει με το κομματάκι τις τελευταίες μέρες
και είπα να κάνω την πρώτη μου εμφάνιση με αυτά τα αισιόδοξα στιχάκια.

Κατά τα άλλα, η πιο ζεστή ανάμνηση που θα μου μείνει από το μακαριστότατο,
είναι ένα συνθηματάκι που είχε γραφτεί πριν μερικά (έως αρκετά χρόνια)
έξω από το κτίριο (όχι το βαρέων, το άλλο) των ΜΗΧ-ΜΗΧ & ΑΡ/ΝΩΝ ΠΑΤΡΑΣ

"ΑΛΛΟ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΜΟΥΝΟΔΟΥΛΟΣ''