Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα trelliaris. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα trelliaris. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
23 Φεβ 2008
22 Φεβ 2008
21 Φεβ 2008
Μου στείλανε και μένα ένα mail
και αφού δουλειά δεν είχε ο bastakas, άνοιξε τα εθνικιστικά μας...
Προχθές απόγευμα, μέσα στο λεωφορείο, κάπου στην Αθήνα...Νεκρική σιγή αν και γεμάτο από κόσμο, μεταφέρει τους ταλαιπωρημένους από τη δουλειά Αθηναίους, αργά. Το ψιλόβροχο και τα κορναρίσματα, μάλλον χαλάνε τη διάθεση ασυνείδητα. Θέσεις πιασμένες, άνθρωποι όρθιοι, κουβέντα καμία. Η όρθια ηλικιωμένη κυρία με το πλατινέ μαλλί και το ζωγραφισμένο απόρυτίδες και μπογιά πρόσωπο, παίρνει την απόφαση να εκδηλώσει τον αγενή και ρατσιστικό μονόλογο της. Δέκτης της ακραίας συμπεριφοράς της, ένας μετανάστης (πιθανότατα από τη Νιγηρία, κρίνοντας από το βαθύ σκούρο χρώμα του) του οποίου το δεύτερο «λάθος» -το πρώτο ήταν που ήρθε στην Ελλάδα- ήταν ότι είχε θέση και καθόταν. Με ένα «κόσμιο» λοιπόν τρόπο, η πρωταγωνίστρια της ιστορίας μας, του απευθύνει το λόγο. -Σήκω να κάτσω!-...-Ε, βέβαια! Αφού σας μαζέψαμε όλους εδώ, εμείς φταιμε!-...-Κάνεις πως δεν ακούς? Τι δουλειά έχεις εδώ? Γέμισε ο τόπος από μαύρους και Αλβανούς! Σα δε ντρέπεστε λεω 'γω! -...Είναι προφανές ότι η αδιαφορία που εισπράττει από τον Αφρικανό επιβάτη την εξοργίζει περισσότερο. Ο κόσμος παραμένει αδιάφορος μπροστά στη σκηνή και μόνο κάτι ψίθυροι από κάποιους που σχολιάζουν το παραλήρημα της, προδίδουν μια ανεπαίσθητη αντίδραση. Ξαφνικά μια θέση αδειάζει ως δια μαγείας, η οποία τυχαίνει να είναι αυτήδίπλα από τον αλλοδαπό φίλο μας! Χωρίς δεύτερη σκέψη η ηλικιωμένη κυρία κάθεται ακριβώς δίπλα του και συνεχίζει ακάθεκτη να τον κοσμεί με διάφορα προσβλητικά επίθετα. Εκείνος δεν της δίνει καμιά απολύτως σημασία και την αφήνει να εκτίθεται με τον πιο απλό τρόπο. Το γεγονός στο σημείο αυτό παίρνει μία εντελώς αναπάντεχη εξέλιξη και τουπροσδίδει άλλο ενδιαφέρον. Δύο ελεγκτές που ανεβαίνουν στο «ξεχωριστό» αυτό λεωφορείο θα γίνουν άθελα τους πρωταγωνιστές και αυτοί, στην περίεργη -ως προς την κατάληξη της- αυτή ιστορία. -Τα εισιτήρια σας παρακαλώ.Μια κλασσική φράση που γεμίζει με άγχος τους λαθρεπιβάτες και κάνει τους υπόλοιπους να βάζουν το χέρι στη τσέπη τους, ψάχνοντας το «μαγικό χαρτάκι» που θα τους γλιτώσει από το να γίνουν το επίκεντρο στα μάτια των υπολοίπων. Οι ελεγκτές ξεκινούν τη δουλειά τους από τα δύο άκρα του οχήματος,δίνοντας χρόνο στους επιβάτες που κάθονται στη μέση να βρουν με την ησυχία τους το εισιτήριο ή να σκεφτούν μια καλή δικαιολογία (για αυτούς που δεν έχουν). Κάπου εκεί κάθονται και οι πρωταγωνιστές μας. Η ηλικιωμένη κυρία βγάζει με μιας το εισιτήριο από την άσχημη δερμάτινη τσάντα της και το κρατάει ψηλά λες και έκανε καμιά τρομερή ανακάλυψη! Χωρίς να το πολυσκεφτεί ο ακίνητος και αμίλητος -μέχρι εκείνη τη στιγμή- αλλοδαπός πρωταγωνιστής μας, βουτάει αστραπιαία το εισιτήριο της και το τρωει! Όλοι κοιτούν με έκπληξη αλλά και κρυφή ικανοποίηση. Ο επόμενος διάλογος μεταξύ του ελεγκτή και της κυρίας είναι όλα τα λεφτά. -Το εισιτήριο σας παρακαλώ.-Μου το 'φαγε ο Μαύρος!!! (με λυγμούς)Κάπου εδώ ο κόσμος ξεσπάει σε γέλια, ο ελεγκτής την περνάει για τρελή και το πρόστιμο πλέον έχει γραφτεί στο μπλοκάκι του...
Προχθές απόγευμα, μέσα στο λεωφορείο, κάπου στην Αθήνα...Νεκρική σιγή αν και γεμάτο από κόσμο, μεταφέρει τους ταλαιπωρημένους από τη δουλειά Αθηναίους, αργά. Το ψιλόβροχο και τα κορναρίσματα, μάλλον χαλάνε τη διάθεση ασυνείδητα. Θέσεις πιασμένες, άνθρωποι όρθιοι, κουβέντα καμία. Η όρθια ηλικιωμένη κυρία με το πλατινέ μαλλί και το ζωγραφισμένο απόρυτίδες και μπογιά πρόσωπο, παίρνει την απόφαση να εκδηλώσει τον αγενή και ρατσιστικό μονόλογο της. Δέκτης της ακραίας συμπεριφοράς της, ένας μετανάστης (πιθανότατα από τη Νιγηρία, κρίνοντας από το βαθύ σκούρο χρώμα του) του οποίου το δεύτερο «λάθος» -το πρώτο ήταν που ήρθε στην Ελλάδα- ήταν ότι είχε θέση και καθόταν. Με ένα «κόσμιο» λοιπόν τρόπο, η πρωταγωνίστρια της ιστορίας μας, του απευθύνει το λόγο. -Σήκω να κάτσω!-...-Ε, βέβαια! Αφού σας μαζέψαμε όλους εδώ, εμείς φταιμε!-...-Κάνεις πως δεν ακούς? Τι δουλειά έχεις εδώ? Γέμισε ο τόπος από μαύρους και Αλβανούς! Σα δε ντρέπεστε λεω 'γω! -...Είναι προφανές ότι η αδιαφορία που εισπράττει από τον Αφρικανό επιβάτη την εξοργίζει περισσότερο. Ο κόσμος παραμένει αδιάφορος μπροστά στη σκηνή και μόνο κάτι ψίθυροι από κάποιους που σχολιάζουν το παραλήρημα της, προδίδουν μια ανεπαίσθητη αντίδραση. Ξαφνικά μια θέση αδειάζει ως δια μαγείας, η οποία τυχαίνει να είναι αυτήδίπλα από τον αλλοδαπό φίλο μας! Χωρίς δεύτερη σκέψη η ηλικιωμένη κυρία κάθεται ακριβώς δίπλα του και συνεχίζει ακάθεκτη να τον κοσμεί με διάφορα προσβλητικά επίθετα. Εκείνος δεν της δίνει καμιά απολύτως σημασία και την αφήνει να εκτίθεται με τον πιο απλό τρόπο. Το γεγονός στο σημείο αυτό παίρνει μία εντελώς αναπάντεχη εξέλιξη και τουπροσδίδει άλλο ενδιαφέρον. Δύο ελεγκτές που ανεβαίνουν στο «ξεχωριστό» αυτό λεωφορείο θα γίνουν άθελα τους πρωταγωνιστές και αυτοί, στην περίεργη -ως προς την κατάληξη της- αυτή ιστορία. -Τα εισιτήρια σας παρακαλώ.Μια κλασσική φράση που γεμίζει με άγχος τους λαθρεπιβάτες και κάνει τους υπόλοιπους να βάζουν το χέρι στη τσέπη τους, ψάχνοντας το «μαγικό χαρτάκι» που θα τους γλιτώσει από το να γίνουν το επίκεντρο στα μάτια των υπολοίπων. Οι ελεγκτές ξεκινούν τη δουλειά τους από τα δύο άκρα του οχήματος,δίνοντας χρόνο στους επιβάτες που κάθονται στη μέση να βρουν με την ησυχία τους το εισιτήριο ή να σκεφτούν μια καλή δικαιολογία (για αυτούς που δεν έχουν). Κάπου εκεί κάθονται και οι πρωταγωνιστές μας. Η ηλικιωμένη κυρία βγάζει με μιας το εισιτήριο από την άσχημη δερμάτινη τσάντα της και το κρατάει ψηλά λες και έκανε καμιά τρομερή ανακάλυψη! Χωρίς να το πολυσκεφτεί ο ακίνητος και αμίλητος -μέχρι εκείνη τη στιγμή- αλλοδαπός πρωταγωνιστής μας, βουτάει αστραπιαία το εισιτήριο της και το τρωει! Όλοι κοιτούν με έκπληξη αλλά και κρυφή ικανοποίηση. Ο επόμενος διάλογος μεταξύ του ελεγκτή και της κυρίας είναι όλα τα λεφτά. -Το εισιτήριο σας παρακαλώ.-Μου το 'φαγε ο Μαύρος!!! (με λυγμούς)Κάπου εδώ ο κόσμος ξεσπάει σε γέλια, ο ελεγκτής την περνάει για τρελή και το πρόστιμο πλέον έχει γραφτεί στο μπλοκάκι του...
7 Φεβ 2008
Η Μιμίκα
Ο Ανδρέας δούλευε σε πολυεθνική.
Τρεις Έλληνες (το Αφεντικό, ο γιος του αφεντικού κι αυτός) , ένας Ρώσος, ένας Πολωνός, ένας Αιγύπτιος, δύο Αλβανοί, ένας Ιρακινός και ένας Πακιστανός.
Ο Ανδρέας έκανε δουλειά γραφείου.
Καθόταν με πλάτη το αφεντικό και την οθόνη του εκτεθειμένη.
Με το μικρό είχαν αναπτύξει φιλίες μιας και κάθονταν αντάμα.
Ο Ανδρέας κάρφωνε ποιός εργάτης έκανε τη μαλακία και ο υιός τον άφηνε να πάει στην τράπεζα με την εντούρο και να κάνει μόστρα στην Ελενίτσα, την κόρη του ψιλικατζή.
Όντας ήδη 4,5 μήνες στην εταιρεία, η καθημερινή επαφή είχε φέρει τους δύο άντρες κοντά.
Είχαν πήξει χωρίς να βλέπει μια γυναίκα το μάτι τους δέκα ώρες την ημέρα.
<<Όλο πούτσες ρε αδερφέ>>, έλεγε ο ένας <<δεν πάει άλλο>> υπερθεμάτιζε ο άλλος.
Έτσι το πήραν απόφαση. Έπεισαν και το αφεντικό ότι χρειάζονταν μια γραμματέα και διοργάνωσαν το κάστινγκ.
Έβαλαν την αγγελία και με αυστηρά προκαθορισμένα κριτήρια, μικρός κώλος, πρόστυχο πρόσωπο και ψηλό τακούνι είδαν ίσαμε 6 υποψήφιες. Γιατί η 6η ήταν η Μιμίκα.
Γεννηθείσα το 1993, κάτασπρο δέρμα, μπλε μάτι, κόκκινα μαλλιά, τσακπινιά, φακίδες, 1.68, 54.5 κιλά, ελαφρό ροζ βάψιμο, 6 πόντους τακούνι, εφαρμοστό μαύρο παντελόνι ροζ τιραντέ μπλουζάκι και μια ελιά πάνω απ’ τα χείλια (η οποία όπως αποκαλύφθηκε με το πέρασμα του χρόνου μετακινούνταν κάτω απ’ τα χείλια, στο μάγουλο ή όπου αλλού προέκυπτε σπυράκι).
Η ζωή ολόκληρης αυτής της εταιρείας άλλαξε με την έλευση της.
Το μυαλό όλων σταμάταγε όταν ακουγόταν ο ήχος των τακουνιών της κάθε πρωί. Τους τρύπαγε τον εγκέφαλο και όλοι άρχισαν να φοράνε φαρδύτερα παντελόνια για να μην τρυπήσουν κι αυτά.
Ο Ανδρέας κόντευε να τρελαθεί. Οι σχέσεις του με τον υιό αφεντικό άρχισαν να χαλάνε λόγω συγκρουόμενων φαντασιώσεων.
Έτσι άρχισε να την παρακολουθεί και μετά τη δουλειά.
Την έβλεπε κάθε νύχτα στα όνειρα του (για τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες συμβουλευτείτε το bastaka).
Τα μέτρησε από δώ, τα υπολόγισε από κει, ξεκαθάρισε ότι στ’ αρχίδια του και η επερχόμενη απόλυση λόγω ζηλοφθονίας και αποφάσισε να της την πέσει.
Το σχέδιο ήταν να την ακολουθήσει σε κάποια έξοδο της, να τη συναντήσει εντελώς τυχαία, να την κεράσει δυό, τρία, τέσσερα ποτάκια και να της αποκαλύψει τον πόθο του.
Κάτι ψυλλιάστηκε όταν την είδε να μπαίνει στο ξενοδοχείο ανάμεσα στις γαλάζιες ταμπέλες – που δεν αξιώθηκε καν να διαβάσει- αλλά την ακολούθησε στο μπαρ του ξενοδοχείου έτοιμος για την εφαρμογή του σχεδίου. Δε βρίσκω λόγια να σας περιγράψω τη φάτσα του, μόλις η Μιμίκα γύρισε τον κοίταξε και του είπε «Άντριου, κι εσύ εδώ; Έπρεπε να το χω καταλάβει». Αποσβολωμένος έμεινε να κοιτάζει την κονκάρδα της ΝΔ στο πέτο και το μπλουζάκι "Dora for president" στην κοιλίτσα που ονειρευόταν να γλύφει…
Τρεις Έλληνες (το Αφεντικό, ο γιος του αφεντικού κι αυτός) , ένας Ρώσος, ένας Πολωνός, ένας Αιγύπτιος, δύο Αλβανοί, ένας Ιρακινός και ένας Πακιστανός.
Ο Ανδρέας έκανε δουλειά γραφείου.
Καθόταν με πλάτη το αφεντικό και την οθόνη του εκτεθειμένη.
Με το μικρό είχαν αναπτύξει φιλίες μιας και κάθονταν αντάμα.
Ο Ανδρέας κάρφωνε ποιός εργάτης έκανε τη μαλακία και ο υιός τον άφηνε να πάει στην τράπεζα με την εντούρο και να κάνει μόστρα στην Ελενίτσα, την κόρη του ψιλικατζή.
Όντας ήδη 4,5 μήνες στην εταιρεία, η καθημερινή επαφή είχε φέρει τους δύο άντρες κοντά.
Είχαν πήξει χωρίς να βλέπει μια γυναίκα το μάτι τους δέκα ώρες την ημέρα.
<<Όλο πούτσες ρε αδερφέ>>, έλεγε ο ένας <<δεν πάει άλλο>> υπερθεμάτιζε ο άλλος.
Έτσι το πήραν απόφαση. Έπεισαν και το αφεντικό ότι χρειάζονταν μια γραμματέα και διοργάνωσαν το κάστινγκ.
Έβαλαν την αγγελία και με αυστηρά προκαθορισμένα κριτήρια, μικρός κώλος, πρόστυχο πρόσωπο και ψηλό τακούνι είδαν ίσαμε 6 υποψήφιες. Γιατί η 6η ήταν η Μιμίκα.
Γεννηθείσα το 1993, κάτασπρο δέρμα, μπλε μάτι, κόκκινα μαλλιά, τσακπινιά, φακίδες, 1.68, 54.5 κιλά, ελαφρό ροζ βάψιμο, 6 πόντους τακούνι, εφαρμοστό μαύρο παντελόνι ροζ τιραντέ μπλουζάκι και μια ελιά πάνω απ’ τα χείλια (η οποία όπως αποκαλύφθηκε με το πέρασμα του χρόνου μετακινούνταν κάτω απ’ τα χείλια, στο μάγουλο ή όπου αλλού προέκυπτε σπυράκι).
Η ζωή ολόκληρης αυτής της εταιρείας άλλαξε με την έλευση της.
Το μυαλό όλων σταμάταγε όταν ακουγόταν ο ήχος των τακουνιών της κάθε πρωί. Τους τρύπαγε τον εγκέφαλο και όλοι άρχισαν να φοράνε φαρδύτερα παντελόνια για να μην τρυπήσουν κι αυτά.
Ο Ανδρέας κόντευε να τρελαθεί. Οι σχέσεις του με τον υιό αφεντικό άρχισαν να χαλάνε λόγω συγκρουόμενων φαντασιώσεων.
Έτσι άρχισε να την παρακολουθεί και μετά τη δουλειά.
Την έβλεπε κάθε νύχτα στα όνειρα του (για τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες συμβουλευτείτε το bastaka).
Τα μέτρησε από δώ, τα υπολόγισε από κει, ξεκαθάρισε ότι στ’ αρχίδια του και η επερχόμενη απόλυση λόγω ζηλοφθονίας και αποφάσισε να της την πέσει.
Το σχέδιο ήταν να την ακολουθήσει σε κάποια έξοδο της, να τη συναντήσει εντελώς τυχαία, να την κεράσει δυό, τρία, τέσσερα ποτάκια και να της αποκαλύψει τον πόθο του.
Κάτι ψυλλιάστηκε όταν την είδε να μπαίνει στο ξενοδοχείο ανάμεσα στις γαλάζιες ταμπέλες – που δεν αξιώθηκε καν να διαβάσει- αλλά την ακολούθησε στο μπαρ του ξενοδοχείου έτοιμος για την εφαρμογή του σχεδίου. Δε βρίσκω λόγια να σας περιγράψω τη φάτσα του, μόλις η Μιμίκα γύρισε τον κοίταξε και του είπε «Άντριου, κι εσύ εδώ; Έπρεπε να το χω καταλάβει». Αποσβολωμένος έμεινε να κοιτάζει την κονκάρδα της ΝΔ στο πέτο και το μπλουζάκι "Dora for president" στην κοιλίτσα που ονειρευόταν να γλύφει…
6 Φεβ 2008
revan ... έλα λίγο που σε θέλω
Έχουμε μια οικογενειακή συγκέντρωση στην οποία βρίσκονται:
1 παππούς, 1 γιαγιά, 2 πατεράδες, 2 μανάδες, 4 παιδιά, 3 εγγόνια, 1 αδερφός, 2 αδερφές, 2 γιοί, 2 κόρες, 1 πεθερός, 1 πεθερά και μά νύφη.
Για πόσους να στρώσω τραπέζι;
Όταν είμασταν μικροί, ο παππούς του μικρού Γιαννάκη δε μας έδινε να δοκιμάσουμε κρασί αν δεν το νέρωνε . Έπαιρνε λοπόν δύο ποτήρια ένα μικρό και ένα μεγάλο. Γέμιζε το μικρό μέχρι τη μέση με κρασί, και το εν τρίτο του μεγάλου, το οποίο παρεπιπτώντος ήταν διπλάσιο απ το μικρό. στη συνέχεια συμπλήρωνε νερό και τα έριχνε όλα μαζί στην κανάτα. Τι ποσοστό σε κρασί μας έδινε;
Όταν πέθανε η γιαγιά του Μάκη (η οποία ήταν ακριβοδίκαιη, από κει πήρε κι αυτός) άφησε στα 3 ανήψια της ( ο Μάκης τον πούλο, αφού ρουφιάνευε τος φίλους του) 21 βαρέλια μελιού εκ των οποίων τα 7 ήταν γεμάτα, τα 7 γεμάτα μέχρι τη μέση και τα άλλα 7 άδεια. Χωρίς να ανακτέψουμε τα μέλια, πως θα μοιραστούν τα βαρέλια ώστε να πάρουν όλοι την ίδια ποσότητα μελιού και τον ίδιο αριθμό βαρελιών;
1 παππούς, 1 γιαγιά, 2 πατεράδες, 2 μανάδες, 4 παιδιά, 3 εγγόνια, 1 αδερφός, 2 αδερφές, 2 γιοί, 2 κόρες, 1 πεθερός, 1 πεθερά και μά νύφη.
Για πόσους να στρώσω τραπέζι;
Όταν είμασταν μικροί, ο παππούς του μικρού Γιαννάκη δε μας έδινε να δοκιμάσουμε κρασί αν δεν το νέρωνε . Έπαιρνε λοπόν δύο ποτήρια ένα μικρό και ένα μεγάλο. Γέμιζε το μικρό μέχρι τη μέση με κρασί, και το εν τρίτο του μεγάλου, το οποίο παρεπιπτώντος ήταν διπλάσιο απ το μικρό. στη συνέχεια συμπλήρωνε νερό και τα έριχνε όλα μαζί στην κανάτα. Τι ποσοστό σε κρασί μας έδινε;
Όταν πέθανε η γιαγιά του Μάκη (η οποία ήταν ακριβοδίκαιη, από κει πήρε κι αυτός) άφησε στα 3 ανήψια της ( ο Μάκης τον πούλο, αφού ρουφιάνευε τος φίλους του) 21 βαρέλια μελιού εκ των οποίων τα 7 ήταν γεμάτα, τα 7 γεμάτα μέχρι τη μέση και τα άλλα 7 άδεια. Χωρίς να ανακτέψουμε τα μέλια, πως θα μοιραστούν τα βαρέλια ώστε να πάρουν όλοι την ίδια ποσότητα μελιού και τον ίδιο αριθμό βαρελιών;
5 Φεβ 2008
Ανακοίνωση
Με αυτά που γίνονται τις τελευταίες μέρες στο blog έχω σοκαριστεί.
-Ποιός νομίζεις ότι είσαι ρε bastaka και με χρήζεις υποψήφιο αρχιδεπίσκοπο; Αιδώς και αίσχος.
Αφού ξέρεις πως δρω δίπλα στον αρχηγό, ως παρατρεχάμενος λόγω ευθυνοφοβίας. (Πότε θα μου στείλεις αντικλείδια της διαχείρησης να μπορώ κι εγώ να κόβω κάνα αχώνευτο;)
Ως νέος Τζον Έντουαρντς παραχωρώ τους εκλέκτορες μου στη Ντόροθυ και τη Σούζυ (όχι στη χείλα ρι). Αμέριστη εμπιστοσύνη και υποστήριξη. Τρελλίαρες μου.
Και στα πλαίσια του αγώνα για τη μάχη της διαδοχής ακολουθούν διασκεδαστικές προτάσεις με πλούσια δώρα για τους επιτυχώντες (ρωτήστε και το revan).
-H διαχείρηση του Φορνς, ήταν αναμενόμενο ότι θα αντιδράσει ΈΤΣΙ σε οποιαδήποτε φωνή αντίστασης. Τώρα θα τον μάθουμε;
-Τι εννοείτε παιδεραστές; Από πόσο χρονών και κάτω; (μη μου πείτε για δόντια και τέτοια)
-Καμιά μιζούλα θα βγει και για μας;
-Εσείς τι θα ψηφίσετε στο συνέδριο του συν; Μόνο αρχιεπίσκοπο βγάζετε; (για την Justeline -ας μη φλερτάρει μόνο tragedian εδω πέρα)
-Για σένα tragedian τα μάθαμε χάρη στην αποκάλυψη του Φορνς -μάκη τριανταφυλόδουλου.
Που πας με το Γιωργάκη;
31 Ιαν 2008
Φοβάμαι...
Φοβάμαι να μπω σε αεροπλάνο.
Φοβάμαι να πάω στο Λονδίνο.
Φοβάμαι φοβάμαι να μιλήσω στο τηλέφωνο.
Φοβάμαι να τρέξω με τη μοτό μου.
Φοβάμαι το θεό.
Φοβάμαι τις κάμερες.
Φοβάμαι να δω το DVD του Ζαχό στο youtube.
Φοβάμαι το αφεντικό.
Φοβάμαι την κυρά μου.
Φοβάμαι να πάω στο Λονδίνο.
Φοβάμαι φοβάμαι να μιλήσω στο τηλέφωνο.
Φοβάμαι να τρέξω με τη μοτό μου.
Φοβάμαι το θεό.
Φοβάμαι τις κάμερες.
Φοβάμαι να δω το DVD του Ζαχό στο youtube.
Φοβάμαι το αφεντικό.
Φοβάμαι την κυρά μου.
Έχουμε κανα γιατρό;
29 Ιαν 2008
Απρεπειών συνέχεια
Που θα πάει διακόπές ο Καμπουράκης;
-Στη Χίο
Τώρα και οι ΕΜΟ στη βουλή
- με τον κουκουδ-ΗΜΟ
γιατί είχε διακοπή ρεύματος το ΥΠ.ΠΟ;
-γιατί έπεσε ο γενικός
-Στη Χίο
Τώρα και οι ΕΜΟ στη βουλή
- με τον κουκουδ-ΗΜΟ
γιατί είχε διακοπή ρεύματος το ΥΠ.ΠΟ;
-γιατί έπεσε ο γενικός
10 Ιαν 2008
Καλημέρα μας
Διαβάζω πρωινές ειδήσεις:'Η ισραηλινή αστυνομία συνέλαβε χθες έξι ακτιβιστές, που κόλλαγαν αφίσες οι οποίες έδειχναν τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Εχούντ Ολμερτ, τον Αμερικανό πρόεδρο Τζορτζ Μπους και τον πρόεδρο Σιμόν Πέρεζ να φορούν «καφίγια» -την αραβική μαντίλα- και το σύνθημα «συνένοχοι στην τρομοκρατία».'
Στο ραδιόφωνο το πρωί είπαν πως στην Κοπεγχάγη τον Απρίλιο (νομίζω) έχει μαραθώνιο αυνανισμού. Μπας κι έχετε καμιά πληροφορία επ' αυτού; Πως μπορώ να δηλώσω συμμετοχή; Τι κανονισμοί ισχύουν; Εξωτερική βοήθεια επιτρέπεται; Ας μου πει κάποιος. Ωχ.
Δυστυχώς κοιτώ απ' το παραθύρο και διαβάζω το αφισάκι "Ευχαριστούμε cancer που πήρες τον πάτερ". Και λέω δυστυχώς γιατί μου είπανε πως έχει και καταπληκτικό τετράστιχο ανάμεσα αλλά βαριέμαι να κατέβω να το διαβάσω.
Και αυτός ο Σαρκοζής πήγε και πήρε το ίδιο δαχτυλίδι στην καινούργια γυναίκα που είχε πάρει στην παλιά. Τι να πεις.
Κουνηθήκατε καθόλου με το σεισμό την Κυριακή;
Επιτέλους κάτι κινήθηκε...
Στο ραδιόφωνο το πρωί είπαν πως στην Κοπεγχάγη τον Απρίλιο (νομίζω) έχει μαραθώνιο αυνανισμού. Μπας κι έχετε καμιά πληροφορία επ' αυτού; Πως μπορώ να δηλώσω συμμετοχή; Τι κανονισμοί ισχύουν; Εξωτερική βοήθεια επιτρέπεται; Ας μου πει κάποιος. Ωχ.
Δυστυχώς κοιτώ απ' το παραθύρο και διαβάζω το αφισάκι "Ευχαριστούμε cancer που πήρες τον πάτερ". Και λέω δυστυχώς γιατί μου είπανε πως έχει και καταπληκτικό τετράστιχο ανάμεσα αλλά βαριέμαι να κατέβω να το διαβάσω.
Και αυτός ο Σαρκοζής πήγε και πήρε το ίδιο δαχτυλίδι στην καινούργια γυναίκα που είχε πάρει στην παλιά. Τι να πεις.
Κουνηθήκατε καθόλου με το σεισμό την Κυριακή;
Επιτέλους κάτι κινήθηκε...
4 Ιαν 2008
Ε αφού πιάσαμε την κουβέντα....
Για τον Κύριο Ζαχόπουλο τι λέτε;
Με το δεξί το χέρι στα €, τον Καραμανλή στο αριστερό τσεπάκι και τις συμβασιούχες γκέϊσες στο μέσο, τον έπιασε η ευθιξία και πήδηξε απ τον 4ο;
Με το δεξί το χέρι στα €, τον Καραμανλή στο αριστερό τσεπάκι και τις συμβασιούχες γκέϊσες στο μέσο, τον έπιασε η ευθιξία και πήδηξε απ τον 4ο;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)